و يا اينكه مىگويند : مسير ما دو تا است ! مقصود از دوئيّت چيست ؟ اگر مقصود انتساب راه و طريق به همان مكتب و مرام بزرگان و اولياء گذشته است ، همه اين ادّعا و سخن را بر زبان مىآورند ؛ و اگر انتساب اين مسأله به شخص خاصّ و فرد خاصّ است ، بايد سؤال كرد كه آن فرد و شخص خاصّ مگر چه خصوصيّتى دارد كه انتساب به او موجب قرب و عدم انتساب به او موجب بعد از حقّ و بطلان و اعوجاج طريق است ؟ آيا آن شخص وصىّ است يا ولىّ ؟ و هر دو صورت نيز كاملًا روشن و واضح است ، پس اين انتساب چه صورتى خواهد داشت ؟
شما برنامههاى خود را ، و دستورات خود را در يك كاغذ بنويسيد تا ببينيم آيا با برنامهها و مطالب ديگران تفاوت دارد يا خير ؟ و اگر تفاوت دارد در كجا است كه موجب تفرقه و دوئيّت راه و مسير گرديده است ! در اينجا بايد پناه به خدا برد و كلام رسول خدا را كه فرمود :
اللَهمّ لا تَكِلنا إلى أنفُسِنا طَرْفَةَ عَينٍ [ 1 ] ، هميشه مدّ نظر قرار داد و از آن در همهء امور استعانت و مدد طلبيد .
ابتلاء به فتنه و آزمايش سنّت الهى است
در اينجا بنده اعتراف مىكنم آنچه مرحوم آقا رضوان الله عليه در كتاب « روح مجرّد » از فتنه و انحراف پس از مرحوم انصارى رضوان الله عليه برشته تحرير آوردهاند بايد گفت : آن انحراف و فتنه به گرد اين فتنه و انحرافى كه پس از رحلت ايشان بوجود آمد نمىرسد . و آن مسائل و مطالب خلافى كه در راستاى آن اعوجاج و انحراف مطرح مىشده است يكى از هزار مطلب و خلافى است كه در اين فتنه عمياء و داهيهء عظمى به وجود آمده بود .
از خداى متعال خواستاريم كه تلامذهء واقعى و متابعين راستين منهاج و
هامش
[ 1 ] - مصباح كفعمى ، ص 267 ؛ البلد الأمين ، ص 350 : « خداوندا ما را به اندازه يك چشم بهمزدن به خود وامگذار ! »