اين مطالبى كه در اين اوراق ذكر شد از باب بيان حكايت و تاريخ و سرگرمى نيست ، بلكه غرض تبيين اين نكته حياتى و بسيار با اهميّت است تا خوانندگان محترم دريابند كه مطلب تا چه حد دقيق و ظريف و باريك است و به اين سادگى تسليم كسى نشوند و سر نسپرند .
امام صادق عليهالسّلام مىفرمايند :
تَجِدُ الرّجلَ لا يُخطِئُ بلامٍ و لا واوٍ خَطيبًا مُصقِعًا و لَقلبُه أشدُّ ظُلمةً مِن اللَيلِ المُظلِم ؛ و تَجِدُ الرّجلَ لا يستطيعُ أن يُعبِّرُ عمّا فى قَلبِه بِلسانِه و قَلبُه يَزهَرُ كما يَزهَرُ المِصباح . [ 1 ]
« مردى را مىبينى كه در سخن پردازى و ايراد خطبه و خطابه يك لام و يا واو را به اشتباه نمىگويد ، درحاليكه قلب او مانند شب تار در ظلمت و تاريكى منغمر است ؛ و در مقابل مردى را مشاهده مىكنى كه قادر نيست از ضمير خود و نيّت خود با زبانش پرده بردارد ، ولى قلب او مىدرخشد همچنان كه چراغ مىدرخشد . »
ممكن است شخصى به تمام آداب شرع ملتزم شود ولى گرفتار نفس باشد
اينست كه تمام اولياى الهى و علماء بالله و بأمر الله و عارفان و اصل اوّلين شاخص و ملاك حقّيّت و حقّانيّت فردى را كه در مقام دستگيرى و ارشاد برآمده است التزام تامّ و تمام او به شرع انور و رعايت دقيق موازين و تكاليف الهى ذكر كردهاند .
و لذا آنان كه بدون توجّه به رعايت احكام الهى ( چه در دستورات به افراد و چه در اعمال و تكاليف شخصى خود ) رفتار و يا گفتار خلاف شرع از خود ابراز مىدارند شيّادانى هستند كه در ذىّ و لباس اهل تقوى و ارشاد به اغواء و إضلال خلق مىپردازند ، و با عبارات و تعبيراتى از قبيل اينكه : احكام براى
هامش
[ 1 ] - كافى ( اصول ) ، ج 2 ، ص 422