سبحان و قادر متعال نصيب رسولش فرموده از آنِ خود سازد و خود را به حقّ مستحقّ خلافت و وصايت آن حضرت بنمايد ) .
21 - به عترت اين پيامبر مردم از غير آنها به كلّى بىنياز و مستغنى گشتهاند ( و آنان عبارتند از فرزندان حضرت صدّيقه كبرى سلام الله عليها تا خاتم ولايت محمديّه و مظهر اتمّ ظهور خلافت علويّه حضرت حجّة بن الحسن المهدىّ أرواحنا لتراب مقدمه الفداء ) و هر كدام از اصحاب و تابعين كه بواسطهء تبعيّت و انقياد از مواليان خود به اين رتبه از علم و اقتدار و جمعيّت رسيده باشند . »
بارى اين حقيقت را عارف بزرگ اينچنين شرح و توضيح داده است ؛ بنابراين همچنان كه ايشان فرمودهاند : مقتضاى جمعيّت و وحدت نفس بروز و ظهور اذن الهى است در تجلّى اراده و مشيّت حقّ از نفس عارف و ولىّ خدا ، و اينست حقيقت مفاد و مغزاى آيه شريفه :
آيات قرآن دلالت كننده بر عينيّت ارادهء حقّ در نفس رسول خداست
( إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ * وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ ) [ 1 ] . « اين كتاب و آيات الهى كه از مقام تشريع بر قلب رسول ما نزول يافته و از آن مظهر بظهور رسيدهاست ، عين حقّ و متن واقع و فصل الخطاب بين امور اعتباريّه و مجازيّه است و از روى گزاف و بيهودهگوئى فرو فرستاده نشده است . »
و يا آيه شريفه : ( وَ النَّجْمِ إِذا هَوى * ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى * وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحى * عَلَّمَهُ شَديدُ الْقُوى * ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوى * وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى * ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى * فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى * فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى * ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى * أَ فَتُمارُونَهُ عَلى ما يَرى ) [ 2 ] .
هامش
[ 1 ] - سوره الطّارق ( 86 ) آيهء 13 و 14
[ 2 ] - سوره النّجم ( 53 ) آيات 1 إلى 12