بر خلاف رضاى الهى است . زيرا در ماه رمضان حكم اوّلى بر انجام روزه است ، مگر براى كسى كه به جهتى شرعى يا عقلائى مسافرت براى او ضرورت داشته باشد ، در اين صورت آن روز را قضاء مىكند ؛ امّا اگر صرفاً براى فرار از روزه بخواهد به مسافرت اقدام كند ، خداوند او را مورد بازخواست قرار خواهد داد و از او سؤال خواهد كرد .
زن در هنگام عادت به مقتضاى جرى طبيعى و عادى و تكوينى بايد عادت شود ، و خوردن قرصهاى مضرّ علاوه بر اينكه حرام است ، آن روحانيّت و نور و آثار و بركات مناسك كه بايد بر نفس او بنشيند و اثر بخشد و او را متحوّل كند را از بين مىبرد ، و به فيض بركات و تأثيرات تكوينيّه اين فرائض و مناسك توفيق نخواهد يافت .
يكى از شاگردان زنِ سلوكى مرحوم والد رضوانالله عليه نقل مىكرد : مىخواستم به سفر عمره مشرّف شوم ، رفتم خدمت آقا و عرض كردم : خداوند توفيق تشرّف به عمره را نصيب فرموده ، ولى مشكلى دارم و آن مسأله عادت زنانه است ، و درست پنج روز از مكّه را من در عادت هستم ، آيا شما اجازه مىدهيد كه از اين قرصها مصرف كنم تا بتوانم به انجام اعمال مسجدالحرام بپردازم ؟ ايشان در جواب فرمودند : خير ! عرض كردم : پس چه كنم ؟ فرمودند : شما مىتوانيد بين صفا و مروه بنشينيد و از دور كعبه را تماشا كنيد ؛ تكليف شما همين است ، و وقتى پاك شديد به اعمال بپردازيد !
آن مخدّره مىگويد : من به همين كيفيّت عمل كردم ، و خدا شاهد است بواسطه اطاعت از دستور استاد و عمل به تكليف واقعى ، آن چنان انوار و بركات و روحانيّتى بر من نازل مىشد كه قطعاً اگر مانند ساير افراد عمل مىكردم و با استفاده از داروهاى جلوگيرى به انجام مناسك مىپرداختم ابداً اثرى از آن روحانيّت و بركات بر خود نمىديدم .
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 313
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٣١٣