اشتغال ورزد . و افاضه فيض خاصّ و استجلاب شوائب وجودى حضرت ايّوب با ابتلاء به انواع مصائب و امراض حاصل مىشود . و خلعت تشريف امامت و حيازت ولايت مطلقه الهيّه بر قامت حضرت ابراهيم عليهالسّلام پس از آن همه گرفتاريها و هجران از زن و فرزند و امتحانات عجيب و غريب ، كه آخرين آن ذبح فرزند برومند خود حضرت اسمعيل است موزون و مناسب مىشود . و مقام شفاعت كبراى الهيّه وقتى به رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم داده مىشود كه عمر و زندگى خود را در آن دوران تاريك و سياه جهل و ضلالت با انواع شدائد و مصائب طاقتفرسا بگذراند . و منصب خلافت علىّ مرتضى أميرالمؤمنين عليهالسّلام با آن فجايع و جنايات قرين است كه اوراق تاريخ را سياه نموده است . و شفاعت كبرى به سيّدالشّهداء عليهالسّلام پس از واقعه منحصر بفرد تاريخ بشريّت داده شده است . و همينطور تمامى ائمّه عليهمالسّلام و اولياى الهى ؛ چنانچه مرحوم والد رضوانالله عليه مىفرمودند : به هر ولىّ و عارفى كه درجات و مقامات بيشتر دادند او را به انواع بلايا و شدائد بيشترى مبتلا نمودند .
انبياء و اولياء الهى به سبب ابتلاء به بلايا و شدائد به جائى رسيده اند
آرى اينست سرّ فرمايش حضرت سجّاد عليهالسّلام كه مىفرمايد :
و در اين اوقات ( اوقات مرض و شدائد و ابتلائات ) ملائكهء تو اعمال و حالاتى را از من ثبت مىكنند كه امكان ندارد به قلبى خطور كرده باشد و يا زبانى از آن پرده برداشته باشد ( يعنى اين حالات و مقاماتى كه بواسطه ابتلاء براى انسان پيش مىآيد ) .
ابن فارض مىگويد :
و إن شِئتَ أن تَحْيا سعيدًا فَمُت به * شهيدًا و إلّا فالغَرامُ له أهلُ ( 1 )
فمَن لَم يَمُت فى حُبّه لم يَعِش به * و دونَ اجتِناءِ النّحْلِ ما جَنَتِ النّحلُ
( 2 ) [ 1 ]
هامش
[ 1 ] - ديوان ابن فارض ، ( لاميه ) بيت 5 و 6 ، ص 156