در وجود من مستقرّ نما ، و خنكى سلامت در دين را به جان من بچشان ، و اين بيمارى و مرض را موجب عفو و گذشت خود قرار بده ، و موجب تغيير و تحوّل من از گرفتارى به سمت و سوى گذشت و اغماض خود بگردان ، و باعث رهائى من از گرفتارى و شدّت به جانب انبساط و حيات از جانب تو بگردان ، و سلامتى من از اين شدّت و مضيقه به فَرَج و گشايش از ناحيه تو باشد ؛ بدرستى كه تو فضل و كرمت به احسان بر بندگان سارى و جارى مىباشد ، و هميشه منّت لطف و عنايتت بر ما استوار است ، و توئى بخشنده كريم و داراى جلالت و اكرام . »
در اين دعا حضرت سجّاد عليهالسّلام حمد خداى را بر ابتلاء به امراض و شدائد بجاى مىآورد ، و مصالح مترتّبهء بر آن را بر صحّت و سلامتى ترجيح مىدهد . و فضل و إنعام پروردگار را كه در اين وقت بخصوص ( كه وقت ابتلاء به كسالت و مرض و شدّت است ) بر بندگان نازل مىشود بالاتر از تصوّر و مدركات بشرى مىشمرد . و صفاى روح و طهارت نفس و جلاء قلب را كه هيچ نعمتى و هيچ مائدهاى را ياراى برابرى و رقابت با او نيست از آثار و بركات اين اوقات مىشمرد ؛ نعمتها و بركاتى كه ابداً در ساير ايّام و روزگار خوشى و نشاط و فرح و انبساط براى انسان نخواهد آمد .
انبياء و اولياء الهى به سبب ابتلاء به بلايا و شدائد به جائى رسيده اند
مقام رسالت و نبوّت و اتّصال به ملكوت اعلى براى حضرت يوسف على نبيّنا و آله و عليهالسّلام وقتى حاصل مىشود كه هفت سال از عمرش را در زندان و شرائط سخت آن محيط بگذراند . و كشف اسرار توحيد و كيفيّت نزول ارادهء حقّ در عالم تشريع و هدايت و بروز و ظهور اسماء جماليّه و جلاليّه حضرت حقّ بر حضرت يونس على نبيّنا و آله و عليهالسّلام وقتى پديدار مىگردد كه چهل روز در شكم ماهى به ذكر ( لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ ) [ 1 ]
هامش
[ 1 ] - سوره الأنبيآء ( 21 ) آيهء 87