البتّه در بعضى موارد ديده شده است كه اساتيد عرفان و سلوك دستوراتى كلّى و عام المنفعه به شاگردان خود دادهاند و عمل به آن را براى همه افراد تجويز نمودهاند ، مانند دستورالعملى كه مرحوم والد رضوان الله عليه به يكى از ارادتمندان خود در خارج از كشور دادهاند ، و از محتواى آن استفاده مىشود كه اين دستور جنبه عمومى و كلّى دارد و اختصاص به يك فرد خاصّ و شرائط خاصّ ندارد .
نمونه اى از دستورات عمومى مرحوم علامّه به بعضى از دوستان
بسم الله الرّحمن الرّحيم
حضور انور جناب محترم آقاى . . . سَلّمه اللهُ تعالَى ، جواباً از نامه مرسلهء ايشان از . . .
السّلام عليكم و رحمةُ الله و برَكاته ، نامهء گرامى و اصل و از مضمون آن اطّلاع حاصل ؛ بزرگان طريق فرمودهاند : براى پيمودن راه يك توبه كامل ضرورى است ( غسل ، دو ركعت نماز ، يكصد بار استغفار ، بيرون آمدن از جميع حقوق النّاس و مظالم عباد ، و قضاء فوائت من حقوق الله تعالى ) . و ديگر : پيوسته ملازم سكوت بودن و غذا بموقع و به اندازه خوردن و از حيوانى كمتر مصروف نمودن و با بسم الله شروع كردن و در صورت امكان سه روز در ماه روزه داشتن . و قبل از اذان صبح بيدار شدن و بين الطّلوعين را بيدار ماندن و در اين حال نماز شب و نافلهء صبح و نماز صبح ، و سپس هر روز حدّاقلّ يك حزب قرآن ، ثواب آن هديه به روح رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم نمودن . و در يك اربعين هر روز هزار بار أستغفر اللهَ رّبى گفتن با شرائط ذكر ( طهارت بدن و لباس ، و وضو ، و مكان خلوت ، و استعمال عطر و بخور ، و رو به قبله نشستن چهار زانو ، و انگشترى عقيق در دست راست نمودن ، و توجّه كامل به معناى ذكر كردن ) و سپس به سجده درآمدن و حدّاقل چهارصد مرتبه ( لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمين ) [ 1 ] گفتن . و پس از آن نشستن و با خداى تعالى شرط عدم معصيت در روز نمودن ( مشارطه ) و در طول روز مراقب نفس بودن ( مراقبه ) و هنگام خواب
هامش
[ 1 ] - سوره الأنبيآء ( 21 ) ذيل آيه 87