شاخصهء سوّم : عارف كامل اشراف كلّى بر عالم وجود داشته ، از خطاى در گفتار و كردار مصون است
سوّمين خصوصيّت عارف اين است كه : بواسطهء اشراف كلّى و ولائى بر عالم وجود همهء امور در نزد او حاضر و نسبت به نفوس و مصالح و مضارّ آن احاطهء كلّى و حضورى دارد . و به مقتضاى اين مرتبه هر چه را كه براى هر فرد لازم و ضرورى است به او اعطاء مىكند و از افراط و تفريط در دستورات و برنامههاى عملى بطور كلّى بر كنار مىباشد .
شكّى نيست كه پيامبران الهى در سه مسأله بايد از مصونيّت در خطاء و نسيان محفوظ باشند :
عصمت انبياء در سه مرحله است كه ابتدا عصمت در تلقّى وحى است
اوّل : مصونيّت در تلقّى وحى است ؛ خداوند مىفرمايد : ( وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكيمٍ عَليم ) [ 1 ] .
« تو قرآن را از ناحيه حضرت حكيم و عليم دريافت مىكنى . »
در اين آيه خداى متعال انتساب قرآن و وحى را از هر تعيّنى جز از ناحيه ذات ربوبى خويش نفى مىنمايد . و بر اين اساس شرط اوّل در تلقّى وحى اين
هامش
[ 1 ] - سوره النّمل ( 27 ) آيه 6