كند و به مآل و آيندهء خود بينديشد ؛ و بجاى پرداختن به اصل و اساس خود و سعادت اخروى و حيات معنوى و نشاط روحى و عروج و رشد و كمال به جهات و مسائل ديگر دلخوش مىكند و مسرور از اينكه دارد به تكاليف شرعيّه و وظيفه الهيّه خود عمل مىنمايد .
پرداختن به مشكلات نفسى و روحى مقدّم بر تكاليف اجتماعى است
پرداختن به امور اعتقادى اعمّ از اثبات ولايت حضرات معصومين عليهمالسّلام و توحيد و مبانى اصيل و رصين و صحيح و متقن شريعت غرّاء از اهمّ امور تكليفيّه براى يك فرد عالم است ، و بلكه هيچ تكليفى از نقطه نظر اهميّت و لزوم به پاى آن نمىرسد ؛ و خداى متعال اين وظيفه را فقط بر دوش عالمان راستين و پيروان حقيقى مكتب حقّو ولايت قرار داده است . امّا در درجهء اوّل و قبل از پرداخت به اين مسائل ، عالم بايد به مسائل و مشكلات و تكاليف شخصيّه خود بپردازد و مبدأ و مآل خود را روشن نمايد و مسير و حركت تكاملى خود را دريابد ؛ و قبل از آنكه به فكر جامعه و دوستان و خويشان و نزديكان و امور عامّه و حوائج ناس و مسائل اجتماعى باشد ، به فكر رشد و تكامل و عبور از بوادى جهل و ضلالت و نفس امارّه باشد ، و براى بدبختى و بيچارگى خود در قبال عرصهء محشر و عالم عرض و حساب فكرى بكند ، و سرمايه كمالى و وجودى حقّ را مهمل و عبث نگيرد ، و مقام خليفة اللهى را دست كم نشمارد ، و وصول به مدارج قرب و يقين را بيهوده نداند ، و كارى نكند كه اشتغال به فروع او را از اهتمام به اصول باز دارد . و خداى نكرده يكوقت مصداق آيه شريفه نشويم كه مىفرمايد :
( قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرينَ أَعْمالًا * الَّذينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعا ) [ 1 ] .
هامش
[ 1 ] - سوره الكهف ( 18 ) آيه 103 و 104