تعهّد و مسؤوليّت آن متحمّل گشت ، به همان مقدار مأجور و مثاب خواهد بود ، و از خوان بىدريغ الطاف آنان بهرهمند خواهد گشت .
روزى به اتّفاق حضرت والد به حضور علّامه آية الله سيّد محمّد حسين طباطبائى قدّس الله سرّهما شرفياب شديم . در ضمن صحبت ، سخن از مرحوم علّامه امينى صاحب كتاب نفيس « الغدير » به ميان آمد ، و طرفين نسبت به علوّمقام و استجلاب رحمت و غفران پروردگار بر ايشان دعاى خير كردند . سپس مرحوم والد فرمودند : امّا آقا مسأله به اين چيزها تمام نمىشود و اين نهايت كار نيست ! مرحوم علّامه فرمودند : بله همينطور است ، با اين تأليفات و مشقّات و زحمتها مسأله تمام نمىشود !
يعنى انسان بايد به دنبال آن حقيقتى باشد كه خود مولى أميرالمؤمنين عليهالسّلام به دنبال آن حقيقت بود و همه را به همان سمت دعوت مىنمود ، و براى همان مقصد حكومت كرد و در راه همان هدف شمشير زد و خود را به اين همه مصائب و مشكلات و صدمات طاقتفرسا بينداخت ، و از دست اين مردم اين همه مرارتها و آزارها كشيد . آنوقت انسان مىآيد و آن مسأله را فراموش مىكند و آن هدف را از ياد مىبرد ، و يا خود را به نسيان و فراموشى مىزند و مسائل دنيوى و شواغل و مشاغل دنيا ( گرچه صبغه و رنگ الهى داشته باشد ) او را از تفكّر و تأمّل و پيگيرى و حركت به آن سمت و سو باز مىدارد ، و خود را به امور مادون ، همچون پرداختن به ظلمها و آزارى كه ائمّه عليهم السّلام از دست اشقياء كشيدهاند مشغول مىسازد و تاريخ مىنويسد و كتابها تأليف مىكند ، و يا به اثبات ولايت و امامت ائمّه عليهم السّلام دوران عمر خود را طى مىكند و تمام همّ و غمّ خود را مصروف اين موضوع مىنمايد ، و يا به مطالب اعتقادى ديگر از بيان مبانى و اعتقادات و يا احكام و تكاليف جزئيّه و امور معيشتى و يا تصدّى مناصب اجتماعى و حكومتى و ولائى مىپردازد ، بدون اينكه فكرى به حال خود
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 266
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٢٦٦