وَ مَنْ فِى الْأَرْضِ جَميعاً وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ ) [ 1 ] .
اطلاق اسم « الله » بر ساير مخلوقات حرام است
« بتحقيق كه كافر شدند آن كسانى كه قائل شدند خداى متعال همان مسيحبن مريم مىباشد . بگو چه كسى مىتواند مانع شود از هلاكت مسيح و مادرش و هر كه در روى زمين است ، و اگر ارادهء خداوند بر آن تعلّق بگيرد ؟ و فقط براى خداست سلطنت و حكومت بر آسمانها و زمين و آنچه بين آن دو مىباشد ! هر كه را و هر چه را كه بخواهد خلق مىكند و خدا بر هر چيزى قادر و توانا است . »
و يا در آيه ديگر مىفرمايد : ( لَقَدْ كَفَرَ الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا إِلهٌ واحِدٌ وَ إِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَليمٌ ) [ 2 ] .
« بتحقيق كفر ورزيدند آن كسانى كه قائل شدند خداوند سوّمى از سه اصل و سه ركن جهان هستى مىباشد . هيچ خدائى در عالم وجود تحقّق و عينيّت خارجى ندارد مگر يك خدا ، نه بيشتر . و اگر اينان از اين ادّعاى پوچ و باطل خود دست بر ندارند عذاب دردناكى در انتظار آن كسانى كه كفر ورزيدند خواهد بود . »
همانطور كه اطلاق اسم الله بر شيئى غير از ذات پروردگار حقّاً و حقيقتاً حرام و باطل و كفر است ، اراده و قصد هر امرى و هر شيئى غير از ذات حقّ ( از اسم و يا ضميرى كه به حقّ برمىگردد ) نيز باطل و حرام است . گرچه بعنايت و مجاز در بعضى از موارد مقصود از شخص ممكن است آثار و لوازم و الطاف و يا قهر و سيطره و امور ديگر باشد ، امّا ارادهء مجاز از عبارت و تعابير محتاج به قرينه
هامش
[ 1 ] - سوره المآئده ( 5 ) آيه 17
[ 2 ] - سوره المآئده ( 5 ) آيه 73