جنبه ملكوت و حيثيّت عقلانى خود انس و الفت دارد ، و بواسطهء انغمار در كثرات و توهّمات و تخيّلات فاصلهء او تا حقيقت عالم وجود و عوالم ما فوق صورت و مثال بسيار بعيد است ، لذا شوق و رغبت او به سمت و سوى امور صورى و مثالى و خوارق عادات و امور محسوسهء چشم پر كن و برخوردار از جاذبههاى صورى ، بسيار بيش از امور ملكوتى و معنوى و عقلانى و نورانى و حقائق بدون صورت و تماماً معنى مىباشد . لذا تمام همّ و غمّ اهل توحيد در بيان ربط و اتّصال به مبدأ ولايت بر محور معرفت باطنى و شناخت عوالم قلب و نفس صاحب ولايت است نه بر محور ديدن و رؤيت ظاهر . لذا در مجالس مرحوم حدّاد و حضرت والد قدّس الله سرّهما هيچگاه سخن از ديدن ظاهرى امام زمان ارواحنا فداه نبوده است ، و بنده در تمام مدّت عمر خود ياد ندارم كه راجع به ديدن آن حضرت سخنى بميان آورند ، و شاگردان خود را جهت زيارت آن حضرت تشويق و ترغيب كرده باشند ، و يا دستورى و ذكرى و برنامهاى براى تشرّف خدمت آن حضرت داده باشند .
حقير در ايّامى كه در معيّت والد معظّم پس از سفر از حجّ بيت الله الحرام به عتبات عاليات مشرّف شده بوديم ، روزى به حضرت آقاى حدّاد روحى فداه عرض كردم : براى تشرّف خدمت حضرت صاحب الأمر چه دستورى مىفرمائيد ؟
ايشان فرمودند : مقصد و مقصود اصلى ادراك ولايت آن حضرت و شناخت حقيقت آن حضرت است ، و الّا ديدن ظاهرى امام عليهالسّلام كه بدون توجّه به آن مقصود مطلبى را حاصل نمىنمايد ؛ امّا در عين حال اگر شما خواستيد تشرّف ظاهرى نيز خدمت آن حضرت حاصل نمائيد اين دستور را بمدّت بيست شب انجام دهيد آن حضرت را خواهيد ديد . و حقير چون ديدم كه لياقت ادراك حضور آن بزرگوار را ندارم از انجام آن عمل خوددارى ورزيدم ، و
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 220
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٢٢٠