و انسانى وارسته را مسخ كنند مىگفتند : اين درجهء زهد و عبادت و التزام به مستحبّات و ترك مكروهات قاضى براى گول زدن عامّه و شبهه در طريق است ، و گرنه وى يك صوفى است كه به هيچ چيز معتقد نيست و ملتزم نيست ! !
آقاى قاضى : نِعْمَ الرَّجُلُ أن يَكُونَ فَقِيهًا صُوفيًّا
روزى در مجلسى عظيم كه بسيارى از مراجع و علماى فقه و حديث از جمله مرحوم آيةالله آقا سيّد ابوالحسن اصفهانى و آقا ضياء الدّين عراقى و غيرهما بودند و كلام در ميانشان ردّ و بدل بود ، مرحوم قاضى با صداى بلند بطورى كه همه بشنوند فرمودند : « نِعمَ الرّجُلُ أن يَكونَ فَقيهًا صُوفيًّا . » و اين ، مانند ضربالمثلها از كلمات مرحوم قاضى بجاى ماند . فقيه ، يعنى عالم به شريعت و احكام ؛ و صوفى ، يعنى عالم به راههاى نفس أمّاره و طريق جلوگيرى از دامهاى شيطان ، و مبارزه و مجاهده با مشتهيات نفسانى براى رضاى خاطر ربِّ محمود و پروردگار منّان ذوالطَّول و الإحسان . [ 1 ] انتهى كلام علّامهء طهرانى .
مكتب و طريقت تمامى اين عرفاى بالله و اولياى الهى فقط منحصر در معرفت ذات حقّ بنحو شهود و ادراك قلبى است ، كه با عبور از مراتب نفس و پشت پا به اعتبارات عالم دنيا و رفض جميع انانيّتها و شوائب نفس امّاره و طىّ مدارج جمال و جلال و عبور از عوالم ظلمت و حجب نوريّه ، به معرفت ذات پروردگار نايل آمده و در حريم قدس او مأوى گزيدند ، و ديگران را به اين معرفت و شناخت دعوت كردهاند .
هامش
[ 1 ] - مكتوبات خطّى علّام طهرانى ( ره ) شماره 18 ، ص 262 .