نموده ، آن را به بوته فراموشى سپرده است ؛ و با انكار و إبطال واردات قلبيّه و شهود اهل معرفت و عرفاى الهى ، طريق وصول به عالم حقائق و مجردات و اسرار عالم وجود و افاضات نوريّه و روحانيّه از جانب حضرت حقّ بر قلب و ضمير انسان را بكلّى مسدود و مقطوع نموده است . درحاليكه چنانچه گذشت ، متون وارده از اولياى شرع و لواداران مكتب وحى در عرصههاى مختلف اجتماعى و عبادى و اعتقادى داراى مراتب مختلف از معنا و فهم و ادراك و معرفت است ، و بدون توسّل به مبانى گرانسنگ فلسفه و حكمت متعاليه و مفاهيم عرفان نظرى و سلوك قلبى ، وصول به آنها ممتنع و محال خواهد بود .
نتيجه اينكه مبانى اين مكتب مندرآوردى و بىپايه از نظر شرع مقدّس اسلام و مكتبِ اصيل اهل بيت عصمت قطعاً مردود ، و پويندگان آن در وادى ضلالت و حيرت ضالّ و گمراه و متحيّر خواهند شد .
ترسم نرسى به كعبه اى اعرابى * كاين ره كه تو مىروى به تركستان است [ 1 ]
نكتهء مهمّ اينكه : از آنجا كه ظهور حقيقت توحيد و ذات بالصّرافهء حضرت احديّت جلّ و علَى بواسطهء مقام اراده و مشيّت او در عالم كثرت تجلّى و تحقّق خواهد نمود ( كه در اصطلاح به آن مرتبه ولايت و سيطره بر عوالم وجود و تعيّنات جزئيّه نام برده مىشود ) قطعاً راه وصول به معارف الهى و شناخت حقيقى ذات پروردگار ، بدون استمداد از اين دريچه و توسّل به ذيل الطاف و عنايات اهل بيت
هامش
[ 1 ] - امثال و حكم دهخدا ، ج 1 ، ص 544 به نقل از سعدى شيرازى .