سير نفوس بشر و بيان منازل طريق ، بنحو اختصار به مانند اين رسالهء شريفه در دست نيست . اين رساله كه توسّط علّامهء طباطبائى - رضوان الله عليه - در ضمن دروس اخلاقى براى برخى از شاگردانشان مطرح شده است ، در همان وقت به تقرير و تحرير علّامهء طهرانى درآمد .
ويژگيهاى « رسالهء لبّ اللّباب در سير و سلوك اولى الألباب » علّامه طهرانى
خصوصيّت و امتياز اين رسالهء شريفه از دو جهت قابل بررسى و تأمّل است .
اوّل اينكه : بيان كنندهء اين دروس و مطالب شخصيّتى مثل علّامهء طباطبائى - رضوان الله عليه - است ، فردى كه خامه از ترسيم فضائل و توصيفش عاجز ، و لسان از تعريف و تمجيدش الكن است . اين مرد الهى در علوم نقليّه از فقه و تفسير و اصول و غيره سرآمد اهل زمانه بود ؛ به نحوى كه مىتوان قرن اخير را در شكوفائى علوم وحيانى و احياء شريعت محمّدى به نام او مسمّى نمود ، و در فلسفهء اسلامى و حكمت متعاليه احياء كنندهء فلسفهء راقيه و عاليهء صدرالمتألّهين برشمرد . رشحات افكار رفيع البنيان و تراوشات فيوضات بحار حكمت و عرفان او ، شخصيّتى استثنائى در اين قرون اخير از او بوجود آورده بود . فردى كه حقيقت و عمق تعاليم و مبانى اصيل شريعت اسلام و مكتب تشيّع و ولايت را با تمام شراشر وجود مسّ و لمس نموده بود ، و مدركات عقلانى و وحيانى را با حقيقت شهود در هم آميخته بود . خلاصه در يك كلام ، ايشان از جمله معدود مفاخر عالم اسلام بود كه از صدر اسلام تا كنون كمتر فردى به علوّ درجات روحى و اتقان مدركات عقلانى و كشف حجابهاى عوالم معنا به مانند ايشان آمده است .