به كار گيريم . ببين تفاوت ره از كجاست تا به كجا !
و يا همچون حضرت مجتبى عليه السّلام كه به برادرش سيّدالشّهداء عليه السّلام وصيت فرمود : « راضى نيستم كه قطره خونى در تشييع جنازه من ريخته شود » . و اينست فرق بين امام عليه السّلام و غير امام از ساير افراد .
و در اينجاست كه ديگر حادثه كربلا صورت ديگرى به خود مىگيرد و از ساير حوادث مشابه ممتاز و جدا مىگردد . حادثهاى با ويژگىهاى خاصّ خود كه رهبرى آن را يك امام معصوم عليه السّلام به عهده گرفته است ؛ امامى كه با هر نفسش و با هر كلامش و با هر قدمش و با هر كردارش مظهر بروز و ظهور اسمى از اسماء كليّه الهيّه است ، و در هر جلوهاش جلوه ذات سرمدى نمودار است . و اوست كه براى ابد بايد اسوه قرار گيرد ، زيرا او خداى مجسّم و مجسّد است ، و عبد بايد از خدا اطاعت و انقياد داشته باشد نه از كس ديگر . و از اينروست كه حادثه عاشوراء اسوه و الگو است نه فقط در مورد جنگ و مبارزهاش ، بلكه در هر دقيقهاش و هر لحظهاش ، و در هرطور و جريانش .
سيّد الشّهداء را بايد در تمام لحظات حيات مشاهده نمود : در دوران طفوليّت ، در دوران جوانى و شباب ، در دورانى كه با برادر بزرگوارش حضرت امام حسن عليه السّلام در مدينه بسر مىبردند ، و در دورانى كه تحت حكومت جائرانه معاويه روزگار مىگذراندند ، و پس از آن تا لحظهء شهادت را تماماً و تماماً بايد در يك رشته و يك نسق مورد تفسير و مداقّه قرار داد .
الأربعين في التراث الشيعي (اربعين در فرهنگ شيعه) (فارسى) — صفحة 66
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٦٦