عليه ظلم كند پس چرا امام باقر عليه السّلام اين كار را نكرد ؟ و اگر قرار بود سيّد الشّهداء هميشه معارضه و مبارزه با ظلم را سرلوحهء برنامهء تربيتى و دينى و اجتماعى خود قرار دهد ، پس چرا به مدّت ده سال به حكومت معاويه پليد لعنة الله عليه تن در داد و عليه او اعلان جنگ نكرد ؟
و اگر گفته شود كه : زمانه و شرائط اجتماعى براى يك همچنين قيامى مساعد نبوده است ؛ بايد نتيجه گرفت : پس فرق بين دو امام گذاردن ، و يكى را فطرتاً و ذاتاً طالب صلح و آرامش و سكوت ، و ديگرى را مبارز و مجاهد و معارض دانستن اشتباهى است فاحش و خطائى است غير مقبول ، كه ناشى از جهل و نادانى ما به حقيقت امامت و ولايت است ؛ و بقول مولانا جلال الدّين بلخى :
كار پاكان را قياس از خود مگير * گرچه باشد در نوشتن شير شير
جمله عالم زين سبب گمراه شد * كم كسى ز ابدال حقّ آگاه شد
همسرى با انبياءبرداشتند * اولياء را همچو خود پنداشتند
اين ندانستند ايشان از عِمى * هست فرقى در ميان بى منتها
هر دوگون زنبور خوردند از محلّ * ليك شد زان نيش و زين ديگر عسل