وَ أمّا خَتْمُ الْوَلايَةِ الْمُحَمَّديَّةِ فَهىَ لِرَجُلٍ مِنَ الْعَرَبِ ، مِنْ أَكْرَمِها أَصْلًا وَ بَدْءًا وَ هُوَ فِى زَمانِنا الْيَوْمَ مَوْجودٌ . عَرَفْتُ بِهِ فى سَنَةَ خَمْسٍ و تِسْعينَ وَ خَمْسَمِائَةٍ ، وَ رَأيْتُ الْعَلامَةَ الَّتى قَدْ أخْفاها الْحَقُّ فيهِ عَنْ عُيونِ عِبادِهِ ؛ وَ كَشَفَها لى بِمَدينَةِ فاسَ حَتَّى رَأَيْتُ خاتَمَ الْوَلايَةِ مِنْهُ وَ هُوَ خاتَمُ النُّبُوَّةِ الْمُطْلَقَةِ لا يَعْلَمُها كَثيرٌ مِنَ النّاسِ . وَ قَدِ ابْتَلاهُ اللَهُ بِأهْلِ الْإنْكارِ عَلَيْهِ فيما يَتَحَقَّقُ بِهِ مِنَ الْحَقِّ فِى سِرِّهِ مِنَ العِلْمِ بِهِ . وَ كَما أنَّ اللَهَ خَتَمَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ ( وَ ءَالِهِ ) وَ سَلَّمَ نُبُوَّةَ الشَّرايِعِ ، كَذَلِكَ خَتَمَ اللَهُ بِالْخَتْمِ الْمُحَمَّدىِّ الْوَلايَةَ الَّتى تَحْصُلُ مِنَ الْإرْثِ الْمُحَمَّدىِّ ، لا الَّتى تَحْصُلُ مِنْ سايِرِ الْأنْبيآءِ .
[ 1 ]
« و امّا اختتام ولايت محمديّه ، پس براى فردى از عرب است ؛ از بهترين و پاكترين نسلهاى عرب از جهت اصل و فرع ، و آنشخص فعلًا در زمان ما موجود مىباشد . من او را در سال 595 زيارت كردم و علامتى را كه خداى متعال در بدن او قرار داده است و آن را از چشم ساير بندگانش مخفى نگاه داشته رؤيت نمودم . آن شخص علامت ختميّت را در شهر فاس به من نمايانيد ؛ علامتى كه عبارت از مُهر نبوّت مطلقه است ( و در بدن رسول خدا نيز موجود بوده است ) درحاليكه بسيارى از مردم از اين مطلب اطلاعى ندارند .
خداى متعال او را به مردمى كه او را انكار مىكنند مبتلا نموده است ( مردم وجود آنحضرت را انكار مىنمايند و طول حيات و زندگى را براى او بعيد مىشمرند ) و حقيقت و واقعيتى را كه در سرّ او و در ضمير او به وديعه نهاده شده است قبول ندارند . و همانطور كه پروردگار نبوّت شرايع گذشته را به نبوت رسول اكرم ختم نمود ، همانطور ختم ولايت محمّدى را به ولايت او انجام رسانيد ؛ و اين ولايت ولايتى است كه از ورثه ولائى پيامبر اكرم ( كه همان ائمّه معصومين عليهم السّلام باشند ) يكى پس از ديگرى
هامش
[ 1 ] - الفتوحات المكيّة ، ج 2 ، ص 64 .