وجود عدم رضاء و رغبت او براى زيد به نكاح درآوردند . و آيه شريفه در اين باره مىفرمايد :
« وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِى أَنْعَمَ اللَهُ عَلَيْهِ وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَ اتَّقِ اللَهَ وَ تُخْفِى فِى نَفْسِكَ مَا اللَهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَهُ أَحَقُّ أَن تَخْشهُ فَلَمَّا قَضَى زَيْدٌ مّنْهَا وَطَرًا زَوَّجْنكَهَا لِكَىْ لَايَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِى أَزْوَ جِ أَدْعِيَآئِهِمْ إِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًا وَ كَانَ أَمْرُ اللَهِ مَفْعُولًا »
[ 1 ] .
« به ياد آور زمانى كه به آن شخصى كه مورد نعمت و لطف پروردگار و لطف و إنعام تو قرار گرفته بود ( زيد بن حارثه ) گفتى كه زن خود را همچنان نگاه دار و از خداى بپرهيز ، درحاليكه در درون خود مطلبى را احساس مىنمودى و آن را آشكار نمىكردى ، و ليكن خداى متعال آن را روشن و ظاهر خواهد ساخت . و تو از مردم بيم و هراس داشتى درحاليكه خدا سزاوارتر است كه از او بترسى .
پس زمانيكه ديگر زيد حظّ و نصيبش را از آن ازدواج برگرفت ما او را به عقد و نكاح تو در آورديم تا اينكه ديگر بر مؤمنين باكى نباشد در نكاح زنان پسر خوانده خود ، پس از اينكه آنان از زنان خود تمتّع بردارند . و بتحقيق كه حكم و امر الهى نافذ و پابرجاست . »
اين آيه شريفه بدنبال آيهاى آمده است كه حقّ انتخاب و اختيار را از زينب در مورد ازدواجش با زيد كه پسر خواندهء رسول خدا بود و در واقع مردم به او به چشم غلام و بنده رسول خدا مىنگريستند ، مىگيرد . آيه مىفرمايد :
« وَ مَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لَامُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَهُ وَ رَسُولُهُ و أَمْرًا أَن يَكوُنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَن يَعْصِ اللَهَ و رَسُولَهُو فَقَدْ ضَلَّ ضَللًا مُّبِينًا » . [ 2 ]
هامش
[ 1 ] - سوره الأحزاب ( 33 ) آيه 37 .
[ 2 ] - سوره الأحزاب ( 33 ) آيه 36 .