تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
معنى و مفهومى ندارد . از نقطه نظر رهبريت و پيشوائى داراى توان و قدرت كافى است . نسبت به جهات سياست و امور اجتماعى اطلاع ما فوق و برترى چشمگيرى دارد . اطاعت و پيروى از فرامين و دستورات او بر هر فردى واجب و الزام است . امام احكام الهى را اجراء مىنمايد و نسبت به بندگان خدا ناصح مشفقى است . دين و شريعت خدا را از دستبرد اجانب دور نگه مىدارد . خداى متعال پيامبران و ائمّه خود را مشمول توفيق خاصّ خود نموده است و از آبشخوار علم و حكمت آنان را نصيبى فرموده كه به كسى ديگر از خلائق خود آن مقدار عطا ننموده است ؛ پس علم آنها برتر از علم تمامى اهل زمان خود است ، چنانچه قرآن كريم فرموده است : ( آيا كسى كه هدايت به حق مىكند و مردم را به سمت و سوى فلاح و رستگارى سوق مىدهد سزاوارتر است به متابعت ، يا كسى كه خود راه به جائى نبرده است و منتظر است تا كسى دست او را بگيرد و از ضلالت به هدايت رهنمون گردد ؟ پس چه شده است شما را و چه طور حكم و قضاوت مىنمائيد ؟ ! ) . و در جائى ديگر مىفرمايد : ( كسى كه خداوند به او حكمت و بينش صحيح عنايت كند ، بتحقيق كه خير كثيرى را نصيب او نموده است ) . و در مورد داستان طالوت مىفرمايد : ( خداى متعال او را بر شما برگزيد و او را از نعمت علم و قدرت و توانائى جسمانى برخوردار ساخت . و خداى متعال سلطنت را به هر كسى كه اراده كند اعطاء مىنمايد و اوست كه اراده و قدرت و عنايتش وسيع ، و هم او داناست ) . در موضعى ديگر به پيامبرش مىفرمايد : ( اى پيامبر ما ! فضل و عنايت خدا به تو بسيار بزرگ و عظيم است ) . و نيز خداوند در مورد ائمّه از اهل بيت پيامبرش كه عترت و ذرّيه او مىباشند مىفرمايد : ( آيا مردمان حسد مىورزند به آنچه كه خداوند از فضل و لطف خود به آنان ( ائمّه ) عنايت نموده است ! هماناكه ما به آل ابراهيم كتاب و حكمت عطاء نموديم و سلطنت وسيع و بزرگى را در اختيارشان