بود با خرمهره و صدف معاوضه و تبديل نموده است . و دلخوش از تزوير و توجيه نفس امّاره در مسير اعوجاج كما كان گام بر مىدارد تا جائى كه ديگر راه بازگشت بر او مسدود مىشود و روزنههاى تنبّه و بيدار باش گرفته مىشود ، و جايگاه فرود تازيانه جلال و تذكّر الهى در نفس او منعطل مىگردد و بمصداق آيه شريفه : « خَتَمَ اللَهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَ عَلَى سَمْعِهِمْ وَ عَلَى أَبْصرِهِمْ غِشوَةٌ وَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ » ،
[ 1 ] « خداوند بر قلوب آنها و بر گوشهاى آنان و چشمانشان مهر بطلان و تعطيل زده ، در پرده غفلت و جهالت و ضلالت قرار داد و از رحمت هدايت واستبصار و رشد و تكامل ايشان را محروم ساخت ، و در قيامت عذابى سخت و دردناك در انتظارشان خواهد بود . » ؛ و گرچه ابتداءً از اعوان ظلمه محسوب مىشدند ، ولى پس از طىّ اين مراتب نزول و استدراج به اعيان الظّلمه متبدّل خواهند شد .
اين بود كلام مرحوم آيت الله والد رضوان الله عليه .
عدم استقامت در راه و مسلك حق موجب دورى از مسير مىگردد
به ياد مىآورم شبى از شبهاى ماه مبارك رمضان به اتّفاق مرحوم آية الله والد مفدى - قدّس الله رمسه - به منزل يكى از علماء معروف و دانشمندان مبرّز و با تقواى طهران ، كه در ضمن از شاگردان سلوكى ايشان نيز محسوب مىشد جهت صرف افطار رفتيم . بسيار شب پر بركتى بود و مطالب بسيار سودمند و منبّه و مذكّرى كه تا آن موقع من از ايشان نشنيده بودم مطرح گرديد . در ضمن صحبت ، آن عالم محترم اظهار داشتند : من در ايّامى كه در قم به تحصيل علوم الهى و دروس طلبگى اشتغال داشتم ، متوجّه شدم شخص عالم و بزرگوارى در بعضى از روزهاى هفته درس اخلاق براى بعضى از طلّاب متّقى و متعهّد مقرّر كرده است . من هم بواسطهء اشتياق زائد الوصفى كه در درون خود به امور اخلاقى و سلوكى و تربيتى
هامش
[ 1 ] - سوره البقرة ( 2 ) آيه 7 .