غلبه احساسات هم در زمان ما موجب دور شدن از مبانى مكتب تشيع مىشود
جاى تعجّب نيست امروزه با وجود گذشت بيش از يك هزار و چهار صد سال از ظهور اسلام و تثبيت و تمشيَت اساس و نظام مكتب تشيّع ، با وجود آنكه لفظ امام اگر نگوئيم در فرهنگ عرب شيعه بر مورد ذات مقدّس امام معصوم عليه السّلام اطلاق مىشود ، قطعاً بايد گفت در فرهنگ فارسى زبانان به امام عليه السّلام كه دوازده معصوم مىباشند ، فعلًا بر ذات اقدس قطب عالم امكان حضرت بقيّة الله فى الأرضين : حجّة بن الحسن العسكرى أرواحنا لتراب مقدمه الفداء اطلاق مىشود .
ولى بواسطه طرح و ابراز و اظهار بعضى از افراد و اشاعه و ابلاغ و انتشار آن در جامعهء پارسى زبان ايرانى و غير ايرانى بر بعضى از اشخاص آنقدر اين عنوان و لقب معروف و متداول و متعارف گشت ، و كسى در مقام ردّ و ايراد و نقد و اشكال و اعتراض بر اين مطلب بر نيامد ، كه در بسيارى از خانوادهها بخصوص افراد كم اطّلاع ، ايشان را در رديف ساير ائمّه عليهم السّلام و بعنوان يك فرد از آنان قلمداد مىكنند .
نويسنده خود در اينجا اعتراف مىكنم كه با بسيارى از اين گونه خانوادهها و بخصوص اطفال آنان كه برخورد كردم اين مسأله را مشاهده نمودم ! !
در بعضى از سفرهاى به مكّه مكرّمه كه خداوند توفيق زيارت خانه خود و حجّ را نصيب حقير نمود با چشم خود مشاهده كردم كه در راهروها و اطاقهاى محلّ اقامتمان وقتى مطلبى و يا پند و اندرزى از زعماى دين و اولياء بحقّ الهى ( ائمّه معصومين و يا رسول گرامى اسلام صلّى الله عليه و آله و سلّم ) دربارهء حجّ مىنوشتند به اين صورت در معرض انظار افراد قرار مىدادند :
كلامى از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ، كلامى از بعضى از علماء محترم . . . ، كلامى از امام سجّاد عليه السّلام ، و يا العياذ بالله مشاهده نمودم در بسيارى از موارد ، كلام آنها در بالاى كلام امام سجّاد عليه السّلام قرار داشت و كلام امام سجّاد زير آن نوشته شده بود ؛ نعوذ بالله من الجهل و الضّلالة .
بنده در اين مقام نيستم كه بخواهم خداى ناكرده فردى از افراد متعيّن و