اندازه گو ؛ و گروه دوّم : ناسزاگو و تهمت زن كه مانع وصول حقّ به افراد مىشود . »
گروهى ندانسته و جاهلانه بر اين باورند كه مىتوانند با ذكر عبارات و تعابير غلوّ آميز و مفرطانه راهى به سوى قرب حضرت مولى علىّ عليه السّلام باز كنند و در حرم امن ولايت او سكنى گزينند ؛ و با اشعار جاهلانه و عاميانه كه نه تنها مورد رضا و رغبت خود حضرات معصومين عليهم السّلام نمىباشد ، بلكه صد بار و هزار مرتبه موجب برائت و بيزارى و اشمئزاز روح و نفس مقدّس آنان مىشود ؛ مانند شعرى كه امروزه در محافل و مجالس مولودى آن حضرت قرائت مىشود :
از بس كه خدا عشق به حيدر دارد * انگار نه انگار پيمبر دارد
و يا اينكه درجه و مرتبه رسول اكرم بواسطهء علاقهء او به علىّ بن أبىطالب سنجيده مىشود ، چنانچه درجه و رتبه ساير انبياء بدين نحو است .
آخر اين عوام نمىدانند ، جائى كه خود آن حضرت مىفرمايد :
أَنَا عَبْدٌ مِنْ عَبِيدِ مُحَمَّدٍ .
[ 1 ]
« من بندهاى از بندگان پيمبرم . »
و يا از كيفيّت و نحوهء متابعت و فرمانبردارىاش از رسول خدا خبر مىدهد كه :
وَ لَقَدْ كُنْتُ أَتَّبِعُهُ اتِّبَاعَ الْفَصِيلِ أَثَرَ أُمِّهِ .
[ 2 ]
« همانند بچه شتر كه بدنبال مادرش در حركت است ، من بدنبال رسول خدا ، پيروى از او و دستورات او را مىنمودم . »
ديگر چه جاى مطرح نمودن اين اباطيل و طُرّحات مىباشد ؟ ! آيا اين جز دورى از ادراك معارف حقّه مكتب و بازى گرفتن ارزشها و انطباق افكار و آراء با مبانى متقن و
هامش
[ 1 ] - الكافى ، كتاب التّوحيد ، باب الكون و المكان ، حديث 5 ، ج 1 ، ص 9 ، و در حديث ( 8 ) فرمودند : إنَّما أنَا عَبْدٌ مِنْ عَبيدِ رَسولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ ؛ و نيز كتاب التّوحيد ، صدوق ، ص 174 .
[ 2 ] - نهج البلاغة ، شرح محمّد عبده ، ج 2 ، ص 157 .