قرآن شفاى هر مرض است ، و كتابى است كه در احكام و مطالب آن ابداً بطلانى راه پيدا نخواهد نمود : وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزيزٌ ، لا يَأْتيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزيلٌ مِنْ حَكيمٍ حَميدٍ ، ما يُقالُ لَكَ إِلَّا ما قَدْ قيلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَة وَ ذُو عِقابٍ أَليمٍ ، وَ لَوْ جَعَلْناهُ قُرْآناً أَعْجَمِيًّا لَقالُوا لَوْ لا فُصِّلَتْ آياتُهُ ءَ أَعْجَمِىٌّ وَ عَرَبِىٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذينَ آمَنُوا هُدىً وَ شِفاءٌ وَ الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ فى آذانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعيد . [ 1 ]
عزيز در مقابل ذليل است ، يعنى قابل تأثّر ؛ و ذلّت حال تأثّر و شكستگى را گويند . قرآن مجيد عزيز است ، يعنى ابداً در أحكام و آيات آن شكستگى و بطلان و نسخ راه پيدا نخواهد كرد ؛ علوم بشرى نمىتواند از آن خرده گيرد و در موضوعات و احكام آن فتورى حاصل كند ، و مانند كتابهاى ديگر فرضيّههايش دچار اشكال و بطلان گردد . باطل و خرابى به او راه ندارد ، نه ميان دو دستش ، تا روز قيامت هر بشرى با هر علمى و با هر تجربهاى قدم به ميدان گذارد بايد به
هامش
1 - سوره فصّلت ( 41 ) آيه 41 إلى 44 : [ و حقّاً قرآن كتاب عزيزى است كه باطل به دو راه ندارد ؛ نه از مقابل و برابر او ، و نه از پشت سر او . از ناحيهء خداوند حكيم و حميد ، به تدريج نازل آمده است . اى پيامبر ! به تو گفته نشده است مگر همان چيزى كه به پيامبران مرسل الهى پيش از تو گفته شده بود . و آن اين است كه : پروردگار تو داراى صفت مغفرت است براى مردم ؛ و داراى عذابى دردناك مىباشد ! و اگر ما قرآن را غير واضح ، و با ابهام و اجمال ، و عجمى قرار مىداديم هر آينه مىگفتند : چرا آياتش روشن و جداى از هم و مشروح و با تفصيل نبود ؟ ! اى عجب ! چگونه مىشود قرآن مبهم و عجمى باشد در حالى كه رسول ما فصيح و گويا و عربى است ؟ بگو اى پيامبر ! آن قرآن براى كسانى كه ايمان آوردهاند ، كتاب هدايت و شفاى از امراض است . و امّا كسانى كه ايمان نياوردهاند ، در گوشهايشان سنگينى است . و اين قرآن براى آنها كورى و نابينائى است . آنان كسانى هستند كه از راه دور ، مورد خطاب و ندا واقع مىشوند ؛ و از دور چيزى را مىشنوند . ]