اينها حالاتى است كه در مقام انس و خلوت با خدا براى اولياء مقرّبين رخ مىدهد . در آنجا فقط محو جمال او هستند و بس ! حتّى اگر تا روز قيامت توبه كنند و استغفار نمايند و دعا كنند خود را لايق مقام مغفرت حضرتش نمىدانند ؛ آن چنان عظمت خدا جلوه مىكند كه هيچ طاعتى را لايق او نمىدانند ، و كوچكترين خطائى را جُرمى بزرگ و موبقهاى عظيم مىنگرند .
حضرت زين العابدين عليه السّلام در ضمن مناجاتهاى خود مىفرمايد :
يا إلَهِى ! لَو بَكَيتُ إلَيكَ حَتَّى يَنقَطِعَ صَوتِى ، و قُمتُ لَكَ حَتَّى تَتَنَشَّرَ قَدَماىَ ، و
أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 295
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٩٥