چرا دعاى ما مستجاب نمىشود
بارى بواسطهء اين ده علّت دعا مستجاب نمىشود ؛ و مرجع اين ده علّت غفلت از خداست ، و رفع اين ده علّت به توجّه به خداست كه در آن حال البته دعا مستجاب است . لذا انسان بايد در حال دعا بسيار خود را متوجّه كند بطورى كه خاطرهاى براى او پديد نيايد ، بلكه يكسره غرق در توجّه به خدا شود و از نيّت جدّى و قلب غير بستهء به اسباب دنيا بدون هيچ حائل و پردهاى با خداى خود تكلّم كند .
محمّد بن يعقوب كلينى در « كافى » از حضرت امام صادق عليه السّلام حديث مىكند كه :
إنّه قيل له فى قوله سبحانه : ادْعُونى أَسْتَجِبْ لَكُم نَدعُوهُ و لا نَرَى إجابَة . قالَ : أفَتَرَى اللهَ عَزّوجَلَّ ، أ خلَفَ وَعدَهُ ؟ قيل [ قُلتُ ] : لا ! قالَ : فَمِمَّ ذَلِكَ ؟ قال [ قُلتُ ] لا أدرِى ! قالَ : لَكِنِّى اخبِرُكَ : مَن أطاعَ اللهَ عَزّوجَلَّ فيما أمَرَهُ ثُمَّ دَعاهُ مِن جِهَة الدُّعاءِ أجابَهُ . قيل [ قُلتُ ] : و ما جِهَة الدُّعاءِ ؟ قالَ : تَبدَا و تَحمَدُ اللهَ و تَذكُرُ نِعَمَهُ عِندَكَ ، ثُمَّ تَشكُرُهُ ، ثُمَّ تُصَلِّى عَلَى النَّبِىِّ صلى الله عليه و آله ، ثُمَّ تَذكُرُ ذُنُوبَكَ فَتُقِرُّ بِها ، ثُمَّ تَستَعِيذُ مِنها ؛ فَهَذا جِهَة الدُّعاء . [ 1 ]
هامش
1 - تفسير الصافى ، ج 1 ، ص 223 : [ از امام صادق عليه السّلام سؤال شد راجع به آيه ( ادْعُونى أَسْتَجِبْ لَكُم ) چرا دعاى ما اجابت نمىشود ، فرمودند : اين طور گمان مىكنى كه خداى تعالى وعدهء خود را انجام نمىدهد ؟ گفته شد : خير ، فرمود : پس علّت چيست ؟ گفته شد : نمىدانم . فرمود : امّا من به تو خبر مىدهم . كسى كه از خدا اطاعت كند و خدا را بخواند ، با كيفيّت مخصوص دعا ، خداوند اجابت خواهد كرد . گفته شد : آن كيفيّت چيست ؟ فرمود : اوّل حمد خدا را بجاى مىآورى و نعمتهاى او را بر خود در نظر مىآورى آنگاه خدا را بر اين نعمتها شكر مىكنى ، سپس بر پيامبرش صلوات مىفرستى ، آنگاه گناهانت را در نظر مىآورى و اقرار بر آنها مىكنى و سپس به خدا پناه مىبرى و اين است كيفيّت دعا كردن . مترجم ]