در ضمن وصيّتهاى آن حضرت به فرزندش حضرت حسين عليه السّلام مىفرمايد :
1 )
أ بُنَىَّ إنّ الذِكّرَ فيهِ مَواعِظٌ * فمَنِ الّذِى بِعظاتِهِ يَتَأدَّبُ
2 )
اقْرءْ كِتابَ اللهِ جُهدَكَ و اتلُه * فيمَن يَقومُ بِه هُناكَ و يَنصِبُ
3 )
بِتَفكُّرٍ و تَخَشُّعٍ و تَقَرُّبٍ * إنّ المُقَرَّبَ عِندَهُ المَتَقرِّبُ
4 )
و اعْبُدْ إلهَكَ ذَا المَعَارجِ مُخْلِصاً * وانْصِتْ الَى الأمْثالِ فيما تُضْرَبُ
5 )
وَ إذا مَرَرتَ بِآية مَخْشِيَّة * تَصِفُ العَذابَ فقِفْ و دَمعُك تسكُبُ
6 )
يا مَن يُعَذّبُ مَن يَشاء بعَدْلِه * لا تَجعَلْنى فى الّذين تُعَذِّبُ
7 )
إنّى أبوءُ بعَثرَتى و خَطيئَتى هَرَباً * و هَلْ إلّا إلَيكَ المَهْرَبُ
8 )
و إذا مَرَرتَ بآية فى ذِكرِها * وُصِفَ الوَسيلَة و النّعيمُ المعجبُ
9 )
فَاسئَلْ إلهَكَ بالإنابَة مُخلِصاً * دارَ الخُلودِ سؤال مَن يَتقَرَّبُ
10 )
و اجهَدْ لَعَلّكَ أن تَحِلَّ بأرضِها * و تَنالَ رَوحَ مَساكِنٍ لا تَخرُبُ
لزوم اختيار سكوت هنگام استماع قرآن
11 )
و تنالَ عَيشًا لا انقِطاع لِوَقتِهِ * و تَنالَ مُلكَ كَرامَة لا يُسلَبُ [ 1 ]
هامش
- ديوان أميرالمؤمنين عليه السّلام ، ص 6 :
[ 1 . اى نور ديدهء من ! در قرآن حكيم ، مواعظ و اندرزهائى هست ؛ پس كيست كه به مواعظش ادب گردد ؟ !
2 . تا مقدارى كه توان دارى كتاب الله را بخوان ، و تلاوت كن آن را در زمرهء آنان كه از قرآن پاسدارى نموده ، و به جدّ و جهد مراعات آن را مىنمايند .
3 . قرائتت از روى تفكّر و خشوع و تقرّب باشد ! زيرا شخص مقرّب در نزد خدا كسى است كه خود را به دو نزديك كند .
4 . و خداى بلند پايه و رفيع القدر خود را از روى اخلاص پرستش كن ، و گوش فرادار به مثلهاى قرآن دربارهء چيزهائى كه زده مىشود .
5 . و چون به آيهء ترساننده و انذار آورندهاى رسيدى كه عذاب خدا را توصيف مىكند ، در
آنجا درنگ كن ، در حالى كه اشكهايت ريزان باشد ؛ و بگو :
6 . اى خدائى كه به سبب عدالتش عذاب مىكند آن را كه بخواهد ؛ مرا از زمرهء معذّبين قرار مده !
7 . من در اثر لغزش و گناهى كه نمودهام بسوى تو بازگشت كردهام ؛ مگر بسوى غير تو هم فرارگاهى هست ؟ !
8 . و چون به آيهاى برسى كه در آن از وسيله و نعمتهاى شگفتآور خدا سخن به ميان آمده است .
9 . با انابه و اخلاص از خدايت تمنّا كن به تو دار خلود و جنّت رضوان را عنايت كند ؛ تمنّاى شخص متقرّب بسوى خدا .
10 . و سعى و جدّيّت كن شايد خداوند تو را در زمين دار الخلد وارد كند ، و از روح و نسيم مساكنى كه هيچگاه زوال نمىپذيرد و خراب نمىشود بهرمند گردى !
11 . و به عيش ابدى و لذّات سرمدى نائل شوى ، و به پادشاهى و عزّت كرامت و بزرگوارىاى كه زوال ناپذير است دست بيابى ! ]