الرَّملِ ، ولَكِن أفزِعُوا قُلُوبَكُمُ القاسِيَة و لايَكُن هَمُّ أحَدِكُم آخِرَ السُّورَة . [ 1 ]
و در « مجمع البيان » ما رواه أبوبصير عن أبىعبدالله عليه السّلام فى هذا ، قال :
هُوَ أن تَتَمَكَّثَ فيهِ و تُحَسِّنَ بِهِ صَوتَكَ . [ 2 ]
و روى عَن امِّ سَلَمَة أنَّها قالَت : كانَ رَسولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيه و آلِهِ و سَلَّم يُقَطِّعُ قِراءَتَهُ آيَة آيَة . [ 3 ]
و عَن أبىعَبدِاللهِ قالَ : إذا مَرَرتَ بِآيَة فيها ذِكرُ الجَنَّة فَاسئلِ اللهَ تَعالى الجَنَّة ، و إذا مَرَرتَ بِآيَة فيها ذِكرُ النّارِ فَتَعَوَّذْ بِاللهِ مِنَ النّارِ ! [ 4 ]
وصيت أميرالمؤمنين به امام حسين عليهما السّلام
و در ديوان منسوب بمولى الموالى حضرت أميرالمؤمنين عليه الصّلوة و السّلام
هامش
1 - الكافى ، ج 2 ، ص 614 : [ كلينى با إسناد خود روايت مىكند از عبدالله بن سليمان كه مىگويد : از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء معناى قول خداوند عزّوجلّ پرسيدم كه گفته است :
ورتل القرآن ترتيلا « و قرآن را به كيفيّت ترتيل بخوان ! » مراد از ترتيل كدام است ؟ ! حضرت فرمود : أميرالمؤمنين صلوات الله عليه فرموده است : يعنى آن را خوب و واضح و روشن بخوان ، و مانند خواندن شعر كه به سرعت مىخوانند مخوان كه درهم پيچيده شود و معنايش مفهوم نشود ؛ و نيز مانند دانههاى شن ريزه و رمل آن را منتشر و متفرّق مكن كه جمعش مشكل باشد و بدين جهت نيز معنايش مفهوم نشود . و ليكن طورى بخوانيد كه با آن دلهاى سخت و قلوب قاسيهء خودتان را به فزع و دهشت افكنيد و به وحشت اندازيد ! و وقتى قرآن مىخوانيد ، قصد و نيّت شما آن نباشد كه به آخر سوره برسيد ! ]
2 - مجمع البيان ، ج 10 ، ص 162 : [ شيخ طبرسى ، از أبوبصير ، از حضرت صادق عليه السّلام در اين آيه بدينگونه تفسير آورده است : حضرت صادق فرمود : معنى ترتيل آن است كه : در قرائتت درنگ كنى ، و صدايت را در قرائت قرآن نيكو بگردانى ! ]
3 - همان مصدر : [ از امّ سلمه روايت است كه : عادت رسول خدا اين بود كه قرآن را كه تلاوت مىنمود ، در انتهاى هر آيه وقف مىكرد ؛ و آيه را به آيهء بعد متّصل نمىنمود . ]
4 - همان مصدر : [ چون به آيهاى رسيدى كه در آن ذكر بهشت بود ، از خداوند بهشت را مسألت كن ! و چون به آيهاى رسيدى كه در آن ذكر آتش بود ، به خداوند از آتش پناه بر ! ]