بسم الله الرّحمن الرّحيم
و الصّلاة على محمّد و آله الطّاهرين
و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين
أَفَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها . [ 1 ]
خداوند تبارك و تعالى در مقام توبيخ و سرزنش مىفرمايد : « آيا تدبّر در قرآن نمىنمايند ، يا آنكه قفلهائى از دلها به روى دلها زده شده و آنها قابل فهم و تدبّر نيستند ؟ ! » يعنى هر كس كه مهر شقاوت و تيرگى و ظلمت عناد ، دل او را ختم ننموده باشد حتماً بايد از كتاب خدا بهره بردارى نموده و در آيات آن تدبّر نمايد .
قرآن كتاب سير و سلوك و راهنمائى به مقصد أعلى و مقام أسناى انسانيّت است ؛ و معلوم است كه كسى اين راه را طىّ مىكند كه از اين راه مطّلع باشد ، و اگر با قرآن آشنائى نداشته باشد و راه سير و معدّات يا موانع و آفات اين راه را از قرآن نفهمد و به دست نياورد كجا مىتواند سير كند ! بنابراين اصل نزول قرآن براى هدايت و عمل بوده ، و اين معنى متوقّف بر تفكّر و تدبّر است . خداوند در چهار جاى مختلف از سورهء قمر ( 54 ) آيات 40 ، 32 ، 22 ، 17 مىفرمايد : وَ لَقَدْ
هامش
[ 1 ] - سوره محمّد ( 47 ) آيه 24 .