را گرفته و از آن بسرعت ميگريزد و پنداشتند كه گرسنه هر گاه بخواهد از اين مردار گنديده بخورد قناعت كند به مقدارى كه زنده بماند
و تعجب ميكنند از كسى كه شكم خود را از اين مردار پر كرده و خوشنود هم باشد كه بهرهاى برده برادران من دنياى امروز و دنياى آينده در نظر كسى كه بدقت در مقام نصيحت نفس خود باشد و با فكر پاك و خالص توجه كند گنديدهتر از هر گنده و بدتر از هر مردار كثيف خواهد بود بلى آن كسى كه در دباغى پوست بوده و در دباغخانه پرورش يافته گنديدهگى و تعفن نمىيابد و بوى بد او را ناراحت نكند آن چنان كه عابر را مىآزارد و هر كه بدان جا وارد شود رنج مىبرد بس است براى شخص خردمند در شناسائى دنيا كه اگر پادشاهى بميرد و سلطنت بزرگى براى بازماندگان خود بگذارد خوش داشته باشد كه در اين دنيا اى كاش به سختى و بىنام
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 374
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣٧٤