الف تقويت عقيده به انبياى الهى و اوصياى آنان
اجابت شمارى از دعاها عليه مجرمان سبب تقويت ايمان مؤمنان و زدوده شدن شكّ ترديدكنندگان مىگردد ، مانند : اجابت دعاى حضرت نوح عليه السلام عليه قوم خود ، و اجابت نفرين پيامبر صلى اللّه عليه و آله عليه خسروپرويز و عتيبة بن ابى لهب ، و اجابت دعاى امام على عليه السلام در مورد " العيزار " « 1 » و كسانى كه حديث ولايت را كتمان كردند « 2 » و همچنين اجابت دعاى اهل بيت عليهم السلام بر ضد شمارى از معاندان .
ب نماياندن جايگاه معنوى اولياى الهى
اولياى الهى كه در همه ابعاد شخصيّت و زندگىشان ( از جمله در مهرورزى و دشمنى ) ، تحت ولايت وسرپرستى خداى حكيم هستند و در اعمالشان تنها طاعت و رضاى او را مىجويند . همانطور كه خداى قادر و متعال ، برآوردن بسيارى از حوايج و نيل بهمقامات را منوط به توسّل و شفاعت و دعاى اولياى خود قرار داده است تا جايگاه اولياى دين را به مردم بنماياند و آنان را به ايجاد و تحكيم پيوند با پيشوايان برگزيده سوق دهد ، به همين صورت ، بخشى از كيفر افراد مستحقّ عقوبت را نيز منوط به نفرين برگزيدگان الهى قرار داده است ، تا مردم را به منزلت آنان توجّه دهد و آنان را از افتادن در مسير بىاعتنايى يا مخالفت با برگزيدگان خود كه همان مخالفت با خداست برحذر دارد .
ج رسوا كردن شخصيتهاى سياسى فاسد
شمارى از كسانى كه مورد نفرين پيامبر صلى اللّه عليه و آله و يا اهل بيت عليهم السلام قرار گرفتهاند ، شخصيتهاى سياسى فاسدى هستند كه خصوصا دعاى پيامبر خدا عليه آنان ،
هامش
( 1 ) ر . ك : تاريخ الطبرى : ج 5 ص 89 .
( 2 ) ر . ك : عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج 2 ص 185 ح 2 ، بحار الأنوار : ج 49 ص 189 ح 2 ؛ العقد الفريد : ج 4 ص 74 .