يَتَّقُونَ * قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ * وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ * وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ * قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُم مُسْتَمِعُونَ ) « 1 » .
« و پروردگارت موسى را ندا داد كه : اى موسى ! به سوى آن مردم ستمكار برو ، قوم فرعون ، آيا نمىخواهند پرهيزكار شوند ؟ گفت : اى پروردگار من ! مىترسم كه دروغگويم خوانند و دل من تنگ گردد و زبانم گشاده نشود ، هارون را پيام بفرست و بر من به گناهى ادّعا دارند ، مىترسم كه مرا بكشند ، گفت :
هرگز ، آيات مرا هر دو نزد آنان بريد ، ما نيز با شما هستيم و گوش فرا مىدهيم . »
2 - ( فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ * أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ * قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيداً وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ * وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ * قَالَ فَعَلْتُهَا إِذاً وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ * فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ * وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ ) « 2 » .
« پس نزد فرعون رويد و بگوييد ما رسول پروردگار جهانيان هستيم ، كه بنىاسرائيل را با ما بفرستى . گفت : آيا به هنگام كودكى نزد خود پرورشت نداديم و تو چند سال را نزد ما نگذراندى ؟ و آن كار را كه از تو سرزد مرتكب نشدى ، پس تو كافر نعمتى . گفت : آن وقت كه چنان كردم از خطاكاران بودم و چون از شما ترسيدم گريختم ولى پروردگار من به من نبوّت داد و مرا در شمار
هامش
( 1 ) - سورهء شعراء ، آيات 10 - 15 .
( 2 ) - سورهء شعراء ، آيات 16 - 22 .