متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 784

بگذشت و سياه‌چشم در دل ، او را دوستدار گشت . پس به سوى آن كنيز پيام فرستاد كه : اگر به پيش من بيآيى ، خواسته‌هاى بيكرانى از من خواهى يافت و تاجت را به گوهر آراسته مىسازم . كنيز بشنيد و هيچ پاسخى نداد و اين كار را به نزد فرّخ‌زاد ياد بكرد . شاه كه چنين شنيد ، پر از خشم گشت و از اندوه ، خورد و خواب از او دور شد . پس بند بر پاى سياه‌چشم افكند و او را به زندان بيانداخت . چون چندى بر آن بىهنرى كه آن شاه دادگر او را بسته بود ، بگذشت ، خواهشگران بسيارى از براى آزادى او به پيش شاه رفتند . پس شاه نيز آن بند گران را از پاى او برداشت . سياه‌چشم نيز بار ديگر به پرستندگى شاه درآمد ، ليك زندگانى شاه از براى او كوتاه گشت . سياه‌چشم يك هفته با آرامى ، زهر را با مِى مىآميخت و به فرّخ‌زاد مىداد . شاه نيز از آن مىخورد و تنها يك هفته پس از آن زنده بود . هر كسى كه از درگذشت او آگه شد ، بگريست « 1 » . ديگر همهء آن پادشاهى به پايان رسيد و از هر سو دشمنانى پديد مىآمدند « 2 » .