متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 347

بر تخت نشست ، به رستم سرفراز گفت : اى پهلوان گيتى ، در هر جا ، به مردانگى ، هنرهاى بسيارى نمودى . اكنون من اين تخت خويش را از تو يافتم . دل و كيش ، به تو روشن بادا . تهمتن ، شهريار را گفت : هر گونه مردى به كار آيد . اين هنرهاى من كه بگفتى ، از اولاد خاست چه ، او بود كه مرا به هر سوى راهنما شد . اكنون او اميد شاهى مازندران دارد و اين من بودم كه چنين نويدى به او دادم . اينك بايسته است كه شاه ، جامه‌اى شاهوار با گشادنامه‌اى « 1 » به مُهر شاه به او دهد تا او شاه مازندران باشد . چون شاه ، گفتار او بشنيد ، دستها بر هم زد و بزرگان مازندران را نزد خود فرا خواند و چندى با ايشان ، در بارهء اولاد سخن راند . آنگاه تاج شاهى را به او سپرد و از آنجا به سوى پارس « 2 » روى نهاد . « 3 »