متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 276

زو را پسرى بود به نام گرشاسپ « 1 » كه پس از او بر تخت شاهى ايران نشست و تاج بر سر نهاد و دست به نيكى بگشاد . ليك در همان زمان به تركان آگهى رسيد كه زو درگذشت و تخت ايران ، همچنان كه پيشتر بود ، بىشاه گشت . پس افراسياب برخروشيد و كشتى بر آب افكند و به خوار رى آمد . پيشتر ، آن زمان كه در زمان زو به سبب تنگى و خشكسالى ، ايران و توران با يكديگر آشتى بكردند و افراسياب با سپاهيانش به توران زمين بازگشت ، پدرش - پشنگ - به او روى ننمود و هيچ كس درودى از او براى افراسياب نيآورد . چرا كه پشنگ به سبب كشته شدن اغريرث بدست افراسياب ، ازو دلگير و كينه‌ور شده بود . پس از اين كه چندين سال ، پشنگ با افراسياب ديدار نكرد و سخنى نگفت ، فرستاده‌اى به نزد افراسياب فرستاد و او را گفت : اگر كسى پس از من سزاوار تخت شاهى بود ، او تنها اغريرث بود . تو از زال ِ مرغ پرورده گريختى و خون برادرت بر زمين ريختى . من ترا به جنگ دشمن فرستادم ، ليك تو در برادرت بيآويختى . اينك ديگر مرا تا جاودان ، با تو كارى نيست و هرگز راهى به ديدار من نخواهى داشت . اين چنين بود ، تا اين كه گرشاسپ پسر زو نيز پس از نُه سال شاهى درگذشت . « 2 »