متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 172

سازم . منم گرايندهء گرز و نمايندهء تاج و فروزندهء پادشاهى بر تخت پيلسته « 1 » . با اين همه بدانيد كه من بندهء پروردگارم و اين تاج و تخت و سپاه را تنها از او مىدانم و به دو پناه مىبرم و مىخواهم تا به راه فريدون روم . هر كس كه در هفت كشور روى زمين از راه من برگردد و سر از كيش برتابد و مردم خويش را زبون بدارد و تهيدستان را رنج رساند و بر مردم ستم روا دارد و خود را برتر بيند ، نزد من بىكيش است و با او با شمشير روبرو خواهم شد « 2 » . پس همه بزرگان گفتند : اى نيكخواه ، فرّخ باد نياى تو كه ترا تاج و تخت شاهى سپرد . اين تاج و تخت شاهى و فرّهء موبدان تا جاودان با تو باد . بدان كه ما يكايك به فرمان تو و جان ما زير پيمان توست . آنگاه سام پهلوان از جاى برخاست و گفت : اى شاهى كه پدر بر پدرِ تو شاه ايران زمين بوده‌اند ، يزدان نگاهدارت باد . اگر چه در جنگ همچون شير ژيان هستى و تا كنون نيز زمين را با شمشيرت بشستى ليك ازين نپس گاهِ رزم ماست و آرامش گزيدن تو . نياكان من ، از گرشاسپ تا نريمان ، همگى پهلوانان سپهدار و دشنه‌گذار و پناه بزرگان و شاهان بودند . من نيز گِرد گيتى بگردم و دشمنانت را به بند آورم . پس منوچهر بر او آفرين كرد و او را پيشكشهاى شاهوار بداد .