متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 166

ايشان را درود گفت . آنگاه فريدون ، سام را در كنار خود نشاند و او را گفت : من اين نبيره را به تو سپردم ، چه ، گاهِ رفتن من فرا رسيده است . پس تو او را در هر كار يار و ياور باش . پس فريدون ، دست منوچهر را گرفت و در دست سام نهاد . آنگاه سر سوى آسمان كرد و گفت : اى داور دادگر راستگوى ، تو گفتى كه من داور دادگرم و در سختىها ، ياور ستم ديده هستم . آرى تو مرا هم داد دادى و هم ياريم كردى ، هم تاج و تختم بخشيدى و هم كامم برآوردى . اينك اى خداى ، مرا به سراى ديگر بر كه بيش از اين نمىخواهم روانم در اين جاى تنگ درنگ كند . در همان زمان شيروى سپهدار با آن گنجها كه از دژ الانان ، بهرهء جنگ « 1 » آورده بود ، به درگاه فريدون شاه آمد . ليكن فريدون ، همه آن گنجها را به سپاهيان بخشيد . آنگاه به روز بيست و هشتم از مهر ماه بفرمود تا منوچهر بر تخت زر بنشست و فريدون با دست خود ، تاج بر سر او گذارد . و او را پند و اندرزهاى بسيار بداد . گفتار اندر مردن فريدون چون آن همه كارها كرده شد ، فريدون بپژمرد و از تاج و تخت كناره گرفت و سر سه فرزند را در كنار خود نهاد و همى گريست و به دشوارى زندگانى گذرانيد . « 2 » و هر دَم به زارى