متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 152

كه : درختى كه از كين ايرج برست * به خون برگ و بارش بخواهيم شست « 1 » و از آن روى تا كنون كسى به كين خواهى ايرج برنخاست كه بخت يار نبود . و من نيز پسنديده نبود كه خود ، به جنگ دو فرزندم شتابم . كنون زان درختى كه دشمن بِكَند * برومند شاخى بر آمد بلند اينك منوچهر با كمرى به كين پدر ، تنگ بسته ، چون شير ژيان با نامداران لشگرى چون سام نريمان و گرشاسپ جم به سويتان مىآيد . سپاهى كه گيتى را در زير پاى خود خواهند كوبيد . ولى اين كه گفتيد كه من بايد دلم را از كينه پاك كنم و گناه شما را ببخشايم ، ازيرا كه سرنوشت چنان بود در پاسختان مىگويم مگر نشنيده‌ايد كه خداوند فرموده است : كه هر كس كه تخم جفا را بِكشت * نه خوش روز بيند نه خرّم بهشت اينك اگر گمان مىبريد كه يزدان پاك ، شما را خواهد بخشيد ، ديگر چرا از خون برادرتان در هراسيد . دلتان سياه و زبانتان چرب است و از خداوند نمىهراسيد . ليك بدانيد كه پادافره « 2 » اين بد را خداوند دادگر يكتا در هر دو گيهان به شما خواهد