من اين زابلى را بشمشير تيز * بر آوردگه بر كنم ريز ريز
[ رزم پولادوند با گيو و توس ]
چو بنمود خورشيد تابان درفش * معصفر شد آن پرنيان بنفش
تبيره بر آمد ز درگاه شاه * بابر اندر آمد خروش سپاه
بپيش سپه بود پولادوند * بتن زورمند و ببازو كمند
چو صف بر كشيدند هر دو سپاه * هوا شد بنفش و زمين شد سياه
تهمتن بپوشيد ببر بيان * نشست از بر ژنده پيل ژيان
برآشفت و بر ميمنه حمله برد * ز تركان بيفگند بسيار گرد
ازان پس غمى گشت پولادوند * ز فتراك بگشاد پيچان كمند
بر آويخت با طوس چون پيل مست * كمندى ببازوى گرزى بدست
كمربند بگرفت و او را ز زين * برآورد و آسان بزد بر زمين
به پيكار او گيو چون بنگريد * سر طوس نوذر نگونسار ديد
بر انگيخت از جاى شب ديز را * تن و جان بياراست آويز را
بر آويخت با ديو چون شير نر * زرهدار با گرزهء گاوسر
كمندى بينداخت پولادوند * سر گيو گرد اندر آمد ببند
نگه كرد رهّام و بيژن ز راه * بدان زور و بالا و آن دستگاه
برفتند تا دست پولادوند * ببندند هر دو بخم كمند
بزد دست پولاد بسيار هوش * بر انگيخت اسپ و بر آمد خروش
دو گرد از دليران پر مايه را * سرافراز و گرد و گرانمايه را
به خاك اندر افگند و بسپرد خوار * نظاره بران دشت چندان سوار
بيامد بر اختر كاويان * بخنجر به دو نيم كردش ميان
خروشى برآمد ز ايران سپاه * نماند ايچ گرد اندر آوردگاه
فريبرز و گودرز و گردنكشان * گرفتند از آن ديو جنگى نشان
بگفتند با رستم كينهخواه * كه پولادوند اندرين رزمگاه
بزين بر يكى نامدارى نماند * ز گردان لشكر سوارى نماند
كه نفگند بر خاك پولادوند * بگرز و بخنجر بتير و كمند
همه رزمگه سربسر ماتمست * بدين كار فريادرس رستمست
ازان پس خروشيدن ناله خاست * ز قلب و چپ لشكر و دست راست
چو كم شد ز گودرز هر دو پسر * بناليد با داور دادگر
كه چندين نبيره پسر داشتم * همى سر ز خورشيد بگذاشتم
برزم اندرون پيش من كشته شد * چنين اختر و روز من گشته شد
جوانان و من زنده با پير سر * مرا شرم باد از كلاه و كمر
كمر برگشاد و كله بر گرفت * خروشيدن و ناله اندر گرفت
[ رزم رستم با پولادوند ]
چو بشنيد رستم دژم گشت سخت * بلرزيد برسان برگ درخت
بيامد بنزديك پولادوند * ورا ديد برسان كوه بلند
سپه را همه بيشتر خسته ديد * و زان روى پرخاش پيوسته ديد
بدل گفت كين روز ما تيره گشت * سر نامداران ما خيره گشت