ايشان قرين توحيد و يگانگى خود گردانيده ، و در آيهء ديگر احسان و رعايت ايشان را قرين اسلام و عدم كفر و شرك ساخته .
چنان كه مىفرمايد :
( قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً )
« 1 » بگو اى محمّد بيائيد تا بخوانيم آنچه حرام ساخته و نهى فرموده پروردگار شما ، و آن آن است كه شريك و سهيم مگردانيد به او چيزى را ، و به پدر و مادر احسان و نيكوئى كنيد نيكوئى كردنى كمال اهتمام در باب رعايت و صله نسبت به پدر و مادر مفهوم و معلوم مىگردد .
و در بعضى از كتب سلف « 2 » مسطور است كه ده چيز كه بحسب شرع در آن مخالفت با پدر و مادر نتوان كرد :
اوّل : به سفر مباح و مندوب بى اجازت و رخصت پدر و مادر نتوان رفت ، و بعضى از فقها گويند كه : سفر تجارت و طلب علم دينى بى اجازت ايشان مىتوان كرد ، به شرط آن كه تحصيل تجارت و كسب علم در آن شهر ممكن نباشد .
دوّم : در بعضى اخبار واقع است كه واجب است بر فرزند اطاعت پدر و مادر در همهء افعال و اعمال كه ممنوع و حرام نباشد ، و اگرچه ارتكاب آن مشتمل بر شبهه باشد ، مثل طعام شبهه بأمر ايشان خوردن ؛ زيرا كه اطاعت ابوين واجب است و ترك شبهه سنّت ، و اختيار واجب بر سنّت لازم است .
سيّم : اگر پدر و مادر امر نمايند فرزند را به تأخير نماز و مشغول بودن به فعل مباحى ، مثل خوردن و آشاميدن ، واجب است قبول امر ايشان ، اگر وقت نماز موسّع باشد و آن تأخير موجب فوت نماز نشود .
هامش
( 1 ) سورهء انعام : 151 .
( 2 ) مراد كتاب قواعد شهيد اوّل است ، چنان چه اين موارد ده گانه در بحار الأنوار 74 : 36 - 38 بتمامه از كتاب قواعد شهيد ص 212 نقل شده است .