علامهاى كه منبّه و معلّم باشد سفيد ، و سرمشق صفحهء خاطرى نمىشود ، بايد جميع اولاد اين وصيت را پند پدرانه دانند ، و طلب مغفرت و جميع مراتب مرقومه را در حقّ پدران معاف ندارند ، سيما فرزندان اهل علم كه بصيرت به حقوق و مضرّت عقوق بيشتر دارند ، واللَّه تعالى الموفّق في الامور .
و بدان كه آيات و احاديث كه در باب فضيلت صلهء رحم وارد شده سابقاً به مناسبت مقام قدرى مسطور شد ، و چون تأكيد در باب صلهء پدر و مادر از ساير اقرباء بيشتر ، و تخويف و تهديد در قطع رحم نسبت به ايشان اكثر است ، در اينجا نيز به مناسبت مقام قدرى مسطور مىشود .
از آن جمله حضرت حق سبحانه و تعالى در كلام مجيد مىفرمايد :
( وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً )
« 1 » يعنى : امر فرموده و حكم جزم نموده پروردگار تو اى محمّد آن كه غير او را نپرستيد ، و نيكى كنيد به پدر و مادر نيكوئى كردنى ، و در استرضاى خاطر پدر و مادر تأكيد و مبالغه بسيار است .
چنان چه در حديث واقع است كه : رضا اللَّه في رضا الوالدين ، وسخطه في سخطهما « 2 » . يعنى : خوشنودى خداى تعالى در خوشنودى والدين است ، و ناخوشنودى خداى تعالى در ناخوشنودى اين هر دو است .
و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود در كريمهء
( فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ )
كه أدنى العقوق اف ، ولو علم اللَّه شيئاً أهون من افّ لنهي عنه « 3 » .
كمترين امرى كه موجب عصيان و ملال خاطر پدر و مادر باشد كلمهء افّ
هامش
( 1 ) سورهء اسراء : 23 .
( 2 ) مستدرك وسائل الشيعه 15 : 176 ح 17919 .
( 3 ) عيون اخبار الرضا عليه السلام 2 : 44 ح 160 .