مَعِيشَةً ضَنْكاً )
« 1 » قال : هي واللَّه النصّاب ، قال : جعلت فداك قد رأيناهم دهرهم الأطول في كفاية حتّى ماتوا ، قال : ذاك واللَّه في الرجعة يأكلون العذرة « 2 » .
يعنى : معاوية بن عمّار گفت : سؤال كردم مر ابى عبداللَّه عليه السلام را از معنى اين آيهء شريفه ، آن حضرت فرمودند كه : اين آيه واللَّه از براى اعداى اهل بيت نبوّت است ، سائل گفت : جانم فداى تو باد بتحقيق كه ديدهام ايشان را كه بيشتر از ديگران مدّتها در رفاه و خوبى حالاند تا وقت مرگ ، آن حضرت فرمودند : واللَّه تنگى و بدى احوال ايشان در رجعت معلوم خواهد شد به نحوى مذلّت و خوارى ايشان را رو خواهد داد ، كه هميشه دل ريش و مغموم بوده محاسن حيات و بهتر عمر ايشان بر سبيل نجاست خوارى و اهانت گذرد .
و تمام آيه در سورهء مباركهء طه كه به اين طريق است :
( وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى * قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً * قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى * وَ كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَ لَمْ يُؤْمِنْ بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقى )
« 3 » .
يعنى : هر كه روى برتابد از راهى كه سبب ياد كردن من است و داعى به عبادت من ، يا اعراض كند از ذكر من كه قرآن است ، پس بتحقيق مر او را است زيستنى تنگ و زندگانى سخت در دنيا ، و حشر كنيم آن كس را كه از ذكر ما اعراض كرده باشد در روز رستخيز در حالتى كه نابينا باشد ، و هيچ چيز نه بيند مگر جهنّم واصناف عقوبات آن را .
ومؤيّد مساوقت عدم محبّت اهل بيت و ذرّيهء رسول اللَّه صلى الله عليه و آله است با نسيان ذكر الهى ، و روى گردان شدن از اسباب ذكر واجب حقيقى ، عدم شرك و نفى
هامش
( 1 ) سورهء طه : 124 .
( 2 ) تفسير على بن ابراهيم قمّى 2 : 65 .
( 3 ) سورهء طه : 124 - 127 .