و از عباراتى كه در احاديث مذكوره واقع شده ، واستدلال به آنها بر مراتب مذكوره ، و فضل ذرّيهء طيبهء حضرت رسالت صلى الله عليه و آله مىتوان نمود ، اين عبارت است كه حضرت رسالت صلى الله عليه و آله فرمودند كه : جماعتى از مشرق خروج خواهند نمود ، پس توطيه و تمهيد سلطنت حضرت مهدى عليه السلام خواهند كرد .
در چندين حديث ديگر تصريح شده كه : بعد از آن كه حضرت رسالت صلى الله عليه و آله غمگين گرديد ، و رنگ مبارك آن حضرت متغيّر شد ، بنابر آنچه مىدانست از وحى الهى از بلايا و مصايبى كه به بنى هاشم روى خواهد نمود ، فرمودند كه : بعد از آن كه جماعت مذكورهء منصوره از جانب مشرق خروج نمايند ، و حق را به تصرّف خود در آورند طوعاً أو كرهاً ، و احقاق حق نمايند ، حق را به صاحب حق تسليم نمايند ، كه مهدى اهل بيت نبوّت است صلوات اللَّه عليهم اجمعين .
خصوصاً در حديث آخر كه از كتاب نعمانى كه از تلامذهء محمّد بن يعقوب الكلينى است قدّس اللَّه نفسهما القدّوسى ، مرقوم شد كه : قائم از ما اهل بيت از گيلان خروج نمايد ، و اهل ابر كه قريهاى از قراء استراباد است و ديلم كه حوالى قزوين است ، اجابت و اعانت او نمايند ، و حضرت امير عليه السلام نسبت ولدى به او داده ، و تصحيح نسب او نموده است .
و شك نيست كه صاحب خروجى كه از ذرّيهء حضرت رسالت صلى الله عليه و آله مروّج مذهب حقّ ائمّهء اثناعشر بوده ، و از گيلان و از سمت مشرق خروج كرده به غير از نوّاب صاحبقران علّيين آشيان شاه اسماعيل انار اللَّه برهانه نبوده است .
و مؤيّد اين مطلب مىتواند شد روايتى كه واقع است در خرايج و جرايح قطب الدين الراوندى به اين عبارت : قال النبي صلى الله عليه و آله : يخرج بقزوين رجل اسمه اسم نبي ، فيسرع الناس إلى إجابته المشرك والمؤمن ، يملأ الجبال خوفاً « 1 » .
هامش
( 1 ) خرائج و جرائح راوندى 3 : 1148 ح 57 .