تو با من باشى در بهشت ، و حضرت امام حسن و امام حسين صلوات اللَّه وسلامه عليهما وذرّيات ما پشت سر ما باشند ، و زنان ما عقب ذرّيات ما باشند ، و شيعيان و تابعين ما از جانب راست و چپ ما باشند .
سند بيست و ششم : در توجيه حديث مشكل فعل وهو فاعل
من الذخائر : وعن علي رضي اللَّه عنه ، قال : سمعت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله يقول : اللّهمّ انّهم عترة رسولك ، فهب مسيئهم لمحسنهم وهبهم لي ، قال : ففعل وهو فاعل ، قلت :
ما فعل ؟ قال : فعله بكم ، ويفعله به من بعدكم « 1 » .
يعنى : از حضرت اميرالمؤمنين و يعسوب الموحّدين عليه السلام منقول است كه فرمود : شنيدم از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه مىفرمود : خداوندا به درستى كه ايشان عترت رسول تواند ، پس به بخش گناهكاران ايشان را از جهت نيكوكار ايشان ، و همه را به بخش به جهت خاطر من .
حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود كه : خداى تعالى كرده است اين بخشش را ، و او كننده است ، گفتم : چه كرده است ؟ يعنى : اين موهبت نسبت به كه به عمل آمده ، و نسبت به كه به عمل نيامده ؟ در جواب فرمودند : كه نسبت به شما كه موجوديد به عمل آمده ، و نسبت به آنان كه بعد از شما خواهند بود به عمل خواهد آمد .
و اين معنا مبنى بر آن است كه لفظ « ما فعل » در تقدير « من فعل » باشد ، و احتمال دارد كه لفظ « ما » نافيه مستلزم استفهام باشد ، چنان كه كسى كه كلام او مسلّم باشد ، و خبرى بدهد كه سامع هر چند گفتهء او را تصديق كند ، لكن بنا بر امرى آن خبر در نظر او بعيد نمايد از جهت استفهام ثانياً منشأ بعد آن را نقل
هامش
( 1 ) ذخائر العقبى ص 20 .