در يابد او را ، و آن عطا اين است كه خداى عزّوجلّ سلام نكرده است بر احدى مگر بر انبياء عليهم السلام .
پس فرموده است خداى تعالى :
( سَلامٌ عَلى نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ )
سلام و تحيّت از جانب ما بر نوح عليه السلام است در ميان عالميان ، و فرموده است خداى تعالى :
( سَلامٌ عَلى إِبْراهِيمَ )
سلام و تحيت از جانب خدا بر ابراهيم است ، و فرموده است :
( سَلامٌ عَلى مُوسى وَ هارُونَ )
سلام و تحيت بر موسى و هارون است ، و نفرموده سلام بر آل نوح ، و نگفته است سلام بر آل ابراهيم ، و نگفته سلام بر آل موسى و هارون ، و فرموده است :
( سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ )
يعنى آل محمّد صلى الله عليه و آله .
پس گفت مأمون : به تحقيق كه مىدانستم كه در معدن نبوّت است شرح اين و بيانش ، اين آيه هفتم است .
و امّا آيهء هشتم ، پس قول خداى عزوجلّ است
( وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى )
« 1 » كه تفسير آن قبل از اين مسطور شد .
پس مقرون ساخته است خداى تعالى سهم ذى القربى را با سهم خود به سهم رسولاللَّه صلى الله عليه و آله ، پس اين است فصلى باز و فرقى ميان آل و امّت از براى آن كه گردانيده است خداى تعالى ايشان را در مكان و مرتبهاى ، و گردانيده است مردمان را در مرتبهء پستتر از اين ، و راضى شده است از براى ايشان چيزى كه راضى شده است از براى نفس خود ، و برگزيده است آل را در آن ، پس ابتدا كرده
هامش
( 1 ) سورهء انفال : 41 .