دعا بر بالاى سر او پرواز كند ، و به آسمان نرود كه موضع قبول اجابت است ، مگر به ذكر آن حضرت صلى الله عليه و آله و آل او ، پس چون داعى متذكّر به نام عافيت فرجام ايشان شود به مرتبهء قبول رسد « 1 » .
و نيز از آن حضرت صلى الله عليه و آله منقول است كه : هر كه را به خدا حاجتى باشد ، بايد كه ابتدا به صلوات كند بر محمّد و آل محمّد ، و بعد از آن حاجت خود را از او بخواهد ، و ختم آن نمايد به صلوات بر محمّد و آل محمّد ، پس به تحقيق كه خدا از آن بزرگوارتر و كريمتر است كه هر دو طرف دعا را اجابت كند و ميان آن را واگذارد ، چه صلوات بر محمّد و آل محمّد در حجاب نمىماند ، و در معرض قبول مىافتد « 2 » . تا ايجا كلام تفسير است .
حضرت امام رضا عليه السلام مىفرمايد كه : و مىدانستند معاندون از ايشان اين را كه چون نازل شد اين آيه ، بعضى گفتند : يا رسول اللَّه به تحقيق كه مىدانستيم سلام بر تو ، پس چگونه است صلوات بر تو ؟ فرمود رسول صلى الله عليه و آله : مىگوئيد : اللّهمّ صلّ على محمّد وآل محمّد ، كما صلّيت على إبراهيم وآل إبراهيم إنّك حميد مجيد . پس آيا در ميان شما اى گروه مردمان در اين خلافى هست ؟ گفتند : نه خلافى نيست .
گفت مأمون : كه اين خبرى است كه نيست در او خلافى اصلًا ، و بر اين است اجماع امّت ، مأمون گفت : آيا نزد تو در آل چيزى هست روشنتر از اين در قرآن ؟
گفت : ابوالحسن عليه السلام : بلى ، گفت : خبر دهيد مرا از قول خداى تعالى كه فرموده :
( يس * وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ * إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ * عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ )
هامش
( 1 ) عدّة الداعي ابن فهد حلّى ص 154 .
( 2 ) عدّة الداعي ابن فهد حلّى ص 154 .