حضرت صلى الله عليه و آله گويد كه : وعليه السلام « 1 » .
و از اميرالمؤمنين عليه السلام مروى است كه : قوّت سمع اصوات عباد را به چهار مخلوق دادهاند ، و آنها حضرت رسالت صلى الله عليه و آله است ، و جنّت ، و نار ، و حورعين ، پس هر گاه بنده فارغ شود از نماز ، بايد كه بر آن حضرت صلوات فرستد ، و سؤال جنّت كند از حضرت عزّت ، و استجاره نمايد از نار ، و سؤال تزوّج كند از او به حور عين ، چه هر گاه بر رسول و آل او صلوات بفرستد دعاى او مستجاب شود ، و هر كه سؤال جنّت كند جنّت گويد : بار خدايا آنچه اين بنده طلبيده به او ده ، و هر كه از آتش زنهار خواهد آتش گويد : خداوندا آنچه بنده از آن زينهار مىخواهد وى را زينهار ده ، و هر كه سؤال حوريان كند گويند بار خدايا عطا كن به او آنچه از تو طلبيده « 2 » .
و محمّد بن مسلم از امام باقر وصادق عليهما السلام نقل كرده كه هيچ چيز در ترازوى اعمال ثقيلتر از صلوات بر محمّد و آل محمّد نيست ، و به تحقيق كه در روز حساب عمل وى را در ترازوى عمل او نهند راجح نشود ، حضرت رسالت صلى الله عليه و آله صلواتى را كه آن مرد بر او و آل او فرستاده باشد در كفّهء ترازوى عمل وى نهد راجح گردد « 3 » .
و هشام بن سالم از ابو عبداللَّه عليه السلام روايت كرده كه فرمود : دعاء داعى هميشه در پرواز باشد ، يعنى : مستجاب نگردد ، تا آن كه بر محمّد و آل محمّد صلوات دهد « 4 » .
و نيز از آن حضرت مروى است كه : هر كه دعا كند و ذكر پيغمبر نكند ، آن
هامش
( 1 ) عدّة الداعي ابن فهد حلّى ص 152 .
( 2 ) عدّة الداعي ابن فهد حلّى ص 152 .
( 3 ) عدّة الداعي ابن فهد حلّى ص 152 - 153 .
( 4 ) عدّة الداعي ابن فهد حلّى ص 153 .