فرزندان عمران بن يصهرند ، يا عيسى بن مريم عليه السلام است كه مريم دختر عمران بن ماثان بوده .
و اين تفضيل عظيمى است كه حضرت سبحانه و تعالى سادات را در نصّ صريح قرآن كه منكر آن نتوانند شد مگر كفّار بر عالميان برگزيده است ، و در اين امر هيچ احدى خلاف نمىتواند نمود .
سند هفتم : در بيان آيهء ( وآت ذا القربى حقّه )
در سورهء روم واقع است
( وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَ الْمِسْكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ )
« 1 » تفسير اين آيه مواق بعضى از تفاسير اين است كه : بده اى محمّد خداوند قرابت را از بنى هاشم از مال غنيمت كفّار و غير آن حقّ ايشان را ، و به آن صلهء رحم مرعى دار .
و مجاهد گفته است : كه همهء امّت در اين امر كه بايد رعايت رحم و قرابت پيغمبر صلى الله عليه و آله بكنند شريكاند ، و تصريح نموده كه مراد از حقّ ذى القربى اخراج خمس است به فقراء و ابناء سبيل اهل بيت عليهم السلام .
( ذلِكَ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ )
يعنى اين دادن حقوق به جماعت مذكوره بهتر است از امساك از جهت آنان كه مىخواهند ذات خدا را ، يعنى رضاى او را ، يا وجه تقرّب را به حق تعالى ، نه جهت ديگر از اغراض و اعواض .
و از ابو سعيد خدرى و غيره مأثور است كه بعد از نزول آيه حضرت رسالت صلى الله عليه و آله فدك را به فاطمه عليها السلام داد ، و اين روايت نيز از ابى جعفر و ابى
هامش
( 1 ) سورهء اسراء : 26 .