با اين شهادت تمامى عالم رستگار مىشود
شهادت و شاهدانى با اين شأن و مقام شايسته آن هستند كه جهانيان پذيراى آن گردند و با اين پذيرش سعادتمند شوند ؛ كما اينكه در جهان امروز شهادت و نظر كميتههاى داورى مورد پذيرش قرار مىگيرد ، زيرا به مهارت و تخصص اعضاى آن در مقايسه و موازنه صحيح ميان امور و عدالت و عدم مجامله آنان در تعيين حق ، اعتماد و اطمينان دارند . حتى مىتوان گفت شهادت آن اعراب پاكتر و معصومانهتر و محكمتر و سزاوارتر [ از رأى كميتههاى داورى امروزى ] است ، زيرا اين شهادت از جانب دشمنان قرآن در ايام نزول آن صادر شده ، آنهم پس از تلاشها و حملات متقابل و جنگ و جدالى سخت كه به شكستى تلخ انجاميده است . فضل و برترى آن است كه دشمن بدان شهادت دهد .
اسلوب قرآن و اسلوب حديث نبوى
از جمله مواردى كه در اين بحث ذكر آن سودمند است و موجب رفع اشتباه مىشود شناخت تفاوت ميان اسلوب قرآن و اسلوب حديث شريف است . در اينباره هيچ واقعيت و دليلى روشنگرتر و راهگشاتر از اين نيست كه در طول تاريخ و تا روزگار ما هزاران كتاب حديث از سوى مراكز نشر منتشر شدهاند ، و اين كتابها همه كسانى را كه شناخت و استعدادى در فن بيان عربى دارند فرا مىخوانند تا تفاوت عظيم ميان اسلوب قرآن در مقايسه با اسلوب حديث را حس و لمس كنند ، و از عمق جان به برترى خارقالعاده و عظمت فراتر از قدرت بشرى اسلوب قرآن در مقايسه با اسلوب حديث ايمان بياورند ، هرچند كه كلام حضرت رسول ( ص ) در روانى و زيبايى و جلالت در مرتبهاى است كه بهترين كلام از بهترين انسان به شمار مىآيد . اما چنان كه گفتيم ، تفاوت ميان اين دو اسلوب را جز كسانى كه بهرهاى فراوان از زبان و ذوق عربى دارند درك نمىكنند . قرآن به عنوان اولين كتاب فرودآمده بر امت عرب در حالى برايشان نازل شد كه به طبع و سرشت به عربى فصيح تكلم مىكردند و تمام تلاش خويش را بر رشد و تكامل آن مصروف مىداشتند و در برترى بيان و فصاحت زبان با يكديگر به رقابت برمىخاستند . اين تكريم و تصديق نسبت به زبان عربى بدان حد بود كه مراسم عمومى برپامىكردند و در آن مراسم با ارائه اشعار فصيح و نثرهاى بليغ به تفاخر و