رسمالخط عثمانى مبتنى بر دلايل فراوانى است .
رابعا ، شيوههاى خط و نگارش مرسوم در روزگار ما دايم در حال تغيير و ديگرگونى است و پاسدارى از قداست قرآن ايجاب مىكند كه آن را از هرگونه تغيير و دگرگونى در رسمالخط محافظت كنيم .
خامسا ، تبعيت مصحف از رسمالخطهاى جديد چه بسا موجب بروز فتنه گردد ؛ همان گونه كه در زمان عثمان چنين شد و او را به جمعآورى قرآن وادار ساخت . در صورت پذيرش رسمالخطهاى جديد ، همواره ممكن است گروهها و جوامع اسلامى بر سر اختلاف ضوابط طريقهء نوشتن با يكديگر منازعه كنند و هريك طريقه و مصحف خود را صحيح و از آن ديگران را اشتباه بداند . چنين امرى نهايتا به گناهكار شمردن و تكفير يكديگر و بروز درگيرى و جنگ خواهد انجاميد . و مسلم است كه نفى مفاسد بر جلب مصالح تقدم دارد .
سادسا ، همان گونه كه زبان عربى زبانى است فراگير كه در هر زمانى و هر مكانى امت اسلامى را بر قرائت كتاب پروردگارش جمع ساخته است ، رسمالخط عثمانى نيز چون رسمالخطى عام است كه در هر زمانى و مكانى امت اسلامى را بر روشى واحد در كتابت كتاب پروردگارش گرد هم آورده است . بنابراين نبايد ، در چنين امر وحدتآفرينى كه چه در گذشته و حال و چه در آينده ، موجب نظم و همبستگى امت در مسيرى واحد شده و خواهد شد طريق افراط در پيش گرفت .
سابعا ، از طريق ترويج روشمند و دقيق قرآن و گسترش فن تجويد در مدارس و ميان دانشآموزان مىتوان به ميزان زيادى قرائت قرآن را براى مردم آسان ساخت . همچنين همان گونه كه در مجلهء الازهر گفته شده است ، مىتوان ذيل هريك از صفحات مصحف صورت كلماتى را كه با رسمالخط متداول اختلاف دارد به صورت جديد نوشت ، و بدين ترتيب ، قرائت قرآن را براى مردم عادى تسهيل كرد ؛ به ويژه آنكه رسمالخط عثمانى از نظر خط و املا با قواعد امروزى خط اختلاف اندكى دارد و اين اختلاف تنها در كلمات معدودى به چشم مىخورد . علاوه بر اين ، تفاوت ميان اين دو رسمالخط خواننده هشيارى را كه به هنگام قرائت دقت و توجه لازم به كار مىبندد كمتر دچار اشتباه مىكند .
قرنها بر اين امت گذشته است و نسلها آمدهاند و رفتهاند اما اين امت هرگز در التزام به رسمالخط عثمانى احساس سختى نكرده است و قبل از هر چيز بر فراگيرى قرآن از
مناهل العرفان في علوم القرآن (فارسى) — صفحة 450
مساهمون: الشيخ محمد عبد العظيم الزرقاني
ص٤٥٠